Dyma'r Gwir: Noson Oer ym Mis Ionawr yn Boston

Rhan 1

Agoriad a Diolchgarwch

Diolch. Diolch. Diolch, Wakanyi. A Stephen, diolch i chi hefyd, am eich cyflwyniad a rhoi cyfle i ni wrando ar Howard [Thurman] a dyfnder ei fewnwelediadau. Mewn gwirionedd, allwn i byth egluro beth ddigwyddodd i mi dair blynedd ar hugain yn ôl, bron hyd at y diwrnod. Roedd hi yng nghanol mis Ionawr ar noson oer y gaeaf yn Boston.

Ond wrth wrando ar yr hyn a ddywedodd Howard, rwyf bellach yn deall yn llawn ddyfnderoedd yr hyn a ddigwyddodd i mi ar y diwrnod hwnnw - sain y gwir. Cefais gyfle i... Wel, cyn i mi ddechrau, roeddwn i hefyd eisiau diolch i chi gyd am ddal y lle gyda mi i wrando ar y stori hon. Dydw i erioed wedi rhannu hyn yn gyhoeddus o'r blaen, ac mae gwneud hynny yma yn y lle cysegredig hwn a'r cynulliad cysegredig hwn gyda chi gyd yn ei wneud mor ystyrlon ac arbennig i mi.

Mae'n atseinio gyda mi heddiw, ac rwy'n credu y bydd yn atseinio gyda mi am amser hir, hir i ddod, ac rwy'n gwerthfawrogi hynny'n fawr, iawn.

Rhan 2

Noson Ionawr

Felly ar nos Iau, canol mis Ionawr dwy fil ac un, roeddwn i wedi darllen stori yn The Globe am fynach Bwdhaidd ifanc o Tibet, naw ar hugain oed. Roedd newydd symud i Massachusetts ychydig fisoedd ynghynt, ac roedd yn dysgu yn yr Eglwys Blwyf Gyntaf yn Concord. Doedd gen i ddim profiad o Fwdhaeth.

Doeddwn i erioed wedi eistedd o flaen mynach Bwdhaidd Tibetaidd o'r blaen. Felly penderfynais yrru draw nos Iau dim ond i fod yno a chael y profiad. Eisteddais i lawr yn fy nghadair. Wrth i mi wrando ar Lobsang Phuntsok, bron yn syth wrth iddo siarad, nid yn unig roedd ystyr i'w eiriau, ond gallwn ddweud mai bod dynol oedd hwn a oedd yn ymgorffori popeth yr oedd yn ei ddweud.

Roedd yn byw yr hyn yr oedd yn ei ddweud, a pho fwyaf y siaradodd, y mwyaf y cyffyrddodd ei eiriau â mi. Un o'r geiriau a gyflwynodd i mi y noson honno yw gair Tibetaidd, Jhamtse, ac mae Jhamtse yn golygu cariad a charedigrwydd yn ystyr dyfnaf y ddau air, y ddwy ochr i'r geiniog. Ac aeth ymlaen i siarad am sut mae hynny ynom ni i gyd.

Mae yn ein natur gynhenid, a thrwy hyfforddi'r meddwl, gallwch chi grafu'r haenau i ffwrdd i gyrraedd y ffynhonnell wirionedd honno, cyrraedd sero. Hanner ffordd trwy sgwrs naw deg munud a roddodd, cefais deimlad yn fy mrest a oedd yn ddirgryniad cynnes a roddodd ymdeimlad o heddwch a bodlonrwydd i mi nad oeddwn erioed wedi'i gael yn fy mywyd o'r blaen.

Rhan 3

Y Llais

Ar yr un pryd roedd y teimlad hwnnw'n digwydd - rhoddodd dawelwch a bodlonrwydd i mi - llais, nid yn fy ymennydd, wn i ddim o ble y daeth. Roedd yn llais tyner, ond roedd ganddo gadarnder hefyd, a dywedodd, "Dyma'r gwir." Yn ddiweddarach, wrth i mi ddysgu mwy, gallaf edrych yn ôl ar y profiad hwnnw a deall beth oedd Howard yn sôn amdano.

Ond ar y foment honno, nid cymaint y geiriau yr oedd yn eu dweud oedd yn bwysig — ond y ffaith bod ei wirionedd mewnol wedi dod i mewn i mi, wedi curo ar ddrws fy ngwirionedd mewnol a dweud, "Hei, dyn, gwrandewch ar hyn oherwydd rydw i eisiau rhannu rhywbeth gyda chi." Y noson a ddigwyddodd, rydw i'n cofio dagrau'n chwyddo yn fy llygaid.

Gyrrais adref, ac roeddwn i'n gyffrous iawn i ddweud wrth fy ngwraig beth ddigwyddodd. A rhoddodd hi gwtsh i mi, a dywedodd, "Rydw i mor hapus eich bod chi'n fodlon, ac rydw i'n hapus oherwydd eich bod chi'n hapus." Ar y pryd, yr hyn na ddywedais wrthi - yno ar unwaith, a chlywais hyn heno o eiriau Howard - yw fy mod i wedi penderfynu ymroi fy mywyd i fod ar y llwybr hwn.

Roedd wedi agor o flaen fy llygaid, ac roedd ganddo effaith mor ddofn arnaf nes i mi ddweud, "Rydw i'n mynd i ddilyn hyn, ac rydw i'n mynd i ddysgu cymaint ag y gallaf ar sut i aros ar y llwybr hwn a'r Jhamtse hwn a chariad a thrugaredd a sut i hyfforddi fy meddwl i gyrraedd fy ngwirionedd mewnol." Am saith mlynedd, cefais y cyfle i weithio'n agos iawn gydag ef tra roedd yn byw yn ardal Boston.

Rhan 4

Stori Lobsang

Un peth y dylwn ei grybwyll yn ei gyd-destun am y dyn y cyffwrddodd ei wirionedd mewnol â'm gwirionedd mewnol i yw iddo gael ei daflu ar ei enedigaeth gan fam ddi-briod. Cafodd ei adael mewn tŷ allan. Cafodd ei ddarganfod gan ei neiniau a theidiau, a chafodd ei fagu gan ei neiniau a theidiau tan saith oed yn unig, oherwydd ei fod yn cael trafferth mawr.

Ceisiodd gyflawni hunanladdiad ddwywaith, ac anfonodd ei neiniau a theidiau ef i ffwrdd i fynachlog yn ne India, lle bu’n byw am ugain mlynedd, a chafodd brofiad trawsnewidiol. Dyma ddyn a gafodd ei daflu oddi arno ar ei enedigaeth, ac a fyddai wedyn yn mynd ymlaen i gychwyn cartref ac ysgol i blant fel ef ei hun - yr hyn a elwir yn westai digroeso, digroeso yn y bydysawd.

Ac roedd e’n mynd i alw’r gymuned honno’n Jhamtse Gatsal, sy’n golygu gardd cariad a thrugaredd. A hyd heddiw, dydw i dal ddim yn deall yn iawn sut y gallai rhywun sy’n cael ei daflu i ffwrdd ar ei enedigaeth, sy’n ystyried ei hun yn westai digroeso yn y bydysawd, fynd ymlaen i greu gardd o gariad a thrugaredd i blant sydd, ddeunaw mlynedd yn ôl, mewn gwirionedd yn newid y modelau addysg ledled India.

Mae'n stori anhygoel. Fe wnaethon ni siarad am newid addysg y bore yma, ac mae cyfle i hynny ddigwydd. Fe helpais i Lobsang i gychwyn elusen yn y flwyddyn dwy fil a phump, y flwyddyn cyn i'r gymuned agor. Mae fy nhaith a'm trawsnewidiad mewnol wedi bod yn gysylltiedig yn ddwfn â'r daith Jhamtse hon a'r genhadaeth Jhamtse hon.

Rhan 5

Y Galwad Deffro

Ond yr hyn a ddysgais o'r sgwrs y bore yma hefyd, mae yna rywfaint o ddeuoliaeth wedi bod o ran y gwaith mewnol a'r gwaith allanol sy'n gysylltiedig â'r hyn rwy'n ei wneud. Rwy'n treulio llawer o amser ar y gwaith allanol gyda'r elusen hon ac yn ceisio tyfu'r elusen. Rwyf hefyd yn ceisio dyfnhau fy nhrawsnewidiad mewnol a'm hymarfer, ond rwyf wedi bod yn cael trafferth gyda hynny yn ddiweddar.

Ond cefais alwad deffro eto gyda Lobsang yr hydref hwn. Roedden ni gyda'n gilydd ar encil yn Ewrop i siarad am ein dyfodol a ble rydyn ni'n mynd i fynd gyda Jhamtse a chariad a thrugaredd yng nghymuned Jhamtse Gatsal dros y deng i ugain mlynedd nesaf. Siaradon ni am gael cenhadaeth fyd-eang i ailgynnau ysbryd dynol ac ailadeiladu'r gymuned ddynol.

Edrychodd Lobsang ar bob un ohonom a dweud, "Os ydym am gychwyn ar genhadaeth fyd-eang i rannu Jhamtse gyda'r byd ac i rannu cariad a thrugaredd yn y ffordd fwyaf ystyrlon bosibl" - oherwydd nid dim ond i blant y mae, mae i bob un ohonom gyrraedd y ffynhonnell wirioneddol honno o wirionedd - yn y bôn dywedodd wrthym, "Os yw ein cenhadaeth yn ailgynnau ysbryd dynol ac ailadeiladu'r gymuned ddynol, mae'n rhaid i chi fod y genhadaeth. "

Mae'n rhaid i chi ymgorffori'r genhadaeth. Ar y pryd, wnaeth e ddim sôn am Gandhi, ond mae'n debyg iawn i'r hyn a ddywedodd Gandhi - mai fy mywyd yw fy neges. Felly ar y pwynt hwnnw - dyna oedd yr hydref hwn pan rannwyd hynny gyda mi - yn ddiweddarach y noson honno, es i yn ôl i'm hystafell westy ac agorais fy mewnflwch, a chefais e-bost gan Nipun ac Audrey yn fy ngwahodd i fynychu'r digwyddiad hwn, lle roeddwn i'n meddwl wrthyf fy hun, "Iawn, mae'n rhaid i mi ddyblu i lawr nid yn unig ar y gwaith allanol a'r ehangu hwn o'n model byd-eang, ond sut ydw i'n mynd i wneud y gwaith pwysicaf mewn gwirionedd, cyrraedd y naw deg y cant hwnnw o dan y mynydd iâ, a chanolbwyntio'n wirioneddol ar aros yn fwy mewn cytgord â fy hunan fewnol go iawn?"

Rhan 6

Cau

Ac yna cefais y gwahoddiad i ddod yma. Prin y llwyddais i gyrraedd yma. Wnes i ddim penderfynu dod yma tan y Sul cynt - dyma'r pedwerydd ar ddeg. Fe wnaethoch chi fy nenu i fod yma oherwydd roeddwn i'n gwybod y byddai angen help arna i. Er mwyn parhau ar fy llwybr a'm trawsnewidiad mewnol, byddai angen i mi fod mewn casgliad o bobl fel chi i'm helpu i ddyfnhau fy ymarfer a chadw mewn cysylltiad mwy â phwy ydw i mewn gwirionedd.

Fe wnaethoch chi fy nenu i fod yma. Mae hyn wedi bod yn bererindod i mi, ac alla i ddim diolch digon i chi am wneud hynny. Alla i ddim diolch digon i chi am wrando ar y stori honno. A'r ffaith ein bod ni ar y daith hon gyda'n gilydd i, mae'n debyg, gyrraedd yr un lle yn y bôn - rwyf mor ddiolchgar am hynny, a diolch yn fawr iawn.