Vier soorten macht
Vormen van macht
Macht wordt vaak alleen in negatieve termen gedefinieerd, zoals in de bovenstaande axioma's wordt weergegeven. Dit verwart macht met dwang om te domineren, maar macht kan ook een positieve kracht zijn die het individuele en collectieve vermogen om verandering teweeg te brengen versterkt.
We kunnen de uitoefening van macht op vier manieren bekijken: twee collectieve vormen en twee individuele vormen.
- De twee collectieve uitdrukkingen zijn macht over en macht met .
- De twee afzonderlijke vormen zijn macht over en macht van binnenuit .
Collectieve context
Macht in een collectieve context omvat modellen en relaties die patronen en structuren in groepen, gemeenschappen en instellingen beïnvloeden.
1- Macht over
In de meest voorkomende vorm heeft macht over veel negatieve associaties, zoals onderdrukking, geweld, dwang, discriminatie, corruptie en misbruik. Deze vorm van macht wordt gezien als een nulsomspel – een win-verliesrelatie.
Dit houdt in dat men macht vergaart – die van iemand anders afpakt en vervolgens gebruikt om te domineren en te voorkomen dat anderen die macht verkrijgen.
We ervaren deze vorm van machtsuitoefening in de politiek; degenen die de middelen en de besluitvorming controleren, hebben macht over degenen die dat niet hebben. Wanneer mensen de toegang tot belangrijke hulpbronnen zoals land, gezondheidszorg en werk wordt ontzegd, houdt machtsuitoefening ongelijkheid, onrechtvaardigheid en armoede in stand.
Macht heeft een onmiddellijk effect. De grootste uitdaging hierbij is de noodzaak van "toezicht" om de machtsverhoudingen in stand te houden. Of die verhoudingen nu dwang, geweld, rijkdom of beloning omvatten, dit gebruik van macht neemt af naarmate de voorwaarden ervoor verslechteren.
2- Kracht met
Een alternatief voor macht over in een collectieve context is macht mét . Deze vorm van macht zoekt naar gemeenschappelijke grond tussen verschillende belangen om een gedeeld begrip en een gedeelde betrokkenheid te creëren. Door middel van communicatie en samenwerking ontwikkelt dit werk collectieve kracht en wederzijdse steun, wat leidt tot solidariteit en samenwerking en uiteindelijk tot gelijkheid.
Macht verwerven vereist het ontwikkelen van collectieve capaciteiten – een concept dat in een ontwikkelingscontext vaak niet volledig wordt begrepen. Hier spelen nieuwe praktijken een rol, zoals aandacht voor Vertraag automatische reacties en ontwikkel geduld, luister om inzicht te krijgen in meerdere perspectieven en streef ernaar conflicten te overbruggen, te transformeren of te verminderen om zo rechtvaardige relaties te ontdekken en te bevorderen.
Individuele context
In de individuele context bevordert en bevestigt macht het vermogen van mensen om creatief te handelen. Het biedt een aantal basisprincipes voor het ontwikkelen van strategieën die mensen in staat stellen zelfstandig te handelen, en die ook in een collectieve context van pas kunnen komen.
1- Vermogen naar.
De kracht om te 'realiseren' verwijst naar het 'verwezenlijken' van het unieke potentieel en de capaciteit van ieder individu om zijn of haar leven en wereld vorm te geven. Meer een visie dan een vaardigheid, opent de kracht om mogelijkheden te creëren voor gezamenlijke actie, wederzijdse steun en creativiteit die samen kracht kunnen genereren.
Idealiter bevordert het vermogen om een generatief vermogen tot co-creatie te ontwikkelen, zoals Charles Reich het hier verwoordt :
"Macht betekent voor mij vrijwel hetzelfde als vrijheid – skiën is macht, sexappeal is macht, het vermogen om gehoord te worden door je volksvertegenwoordiger is macht – alles wat uit jezelf voortkomt en de wereld ingaat, is macht… Daarnaast is het vermogen om open te zijn, te waarderen, liefde te ontvangen, op anderen te reageren, naar muziek te luisteren, literatuur te begrijpen, dat alles macht."
Voor Reich is macht een individueel vermogen dat tot uiting komt in de energie of creativiteit die in je schuilt en die een ander tot een reactie aanzet. Kortom, macht is geen geweld. Iemand met macht heeft geen geweld nodig, wat alleen nodig lijkt te zijn in de afwezigheid van macht.
Auteur Tracy Goss ontwikkelt een groot deel van deze visie op macht in haar boek ' The Last Word on Power '. Ze onthult verborgen copingstrategieën die ons machteloos houden.
Een uniek aspect van macht is de wisselwerking tussen taal, handelen en tijd (verleden, heden en toekomst). Macht betekent dus dat je woorden werkelijkheid worden, en wordt gemeten aan de hand van twee factoren:
- de omvang (reikwijdte en diepte) van wat je zegt; en
- De hoeveelheid tijd en moeite die het kost om te realiseren wat je zegt.
2. Kracht van binnenuit.
Kracht van binnenuit maakt gebruik van een oosterse benadering die iemands gevoel van waardigheid en zelfkennis cultiveert. Zoals Lao Tzu in de Tao Te Ching schrijft : "Anderen beheersen is kracht; jezelf beheersen is ware macht."
Innerlijke kracht is het vermogen om te fantaseren en innerlijke kracht en kennis te bezitten; het bevestigt de universele menselijke zoektocht naar waardigheid en vervulling. In zijn klassieker ' Power vs. Force' onderzoekt David Hawkins de onderliggende energie die een diepere waarheid en een dieper bewustzijn van macht vormgeeft.
Het gebruik van persoonlijke verhalen, herinterpretatie en reflectie kan mensen ook helpen hun eigenwaarde te bevestigen, hun eigen kracht te erkennen en hun vermogen om die kracht te benutten te vergroten.
Zowel macht over als macht binnen een persoon worden vaak aangeduid met handelingsvermogen.
Onderzoekers op het gebied van ontwikkeling en sociale verandering beschouwen handelingsvermogen als het vermogen om te handelen en verandering teweeg te brengen. Burgereducatie en leiderschapsontwikkeling zijn gebaseerd op de overtuiging dat iedereen de macht heeft om verandering teweeg te brengen en een verschil te maken.
Onze energiecapaciteit vergroten
Bij het bestuderen van machtsdynamiek is het nuttig om zowel de 'dimensies' als de 'vormen' van macht te onderzoeken. Bovendien kan het veranderen van machtsvormen een uitdaging zijn.
De afgelopen jaren is er een reflexmatige verschuiving geweest van macht over naar macht mét, wat vaak noodzakelijke individuele ontwikkeling en praktijken uitsluit. Theoretisch gezien lijkt de overgang naar macht mét gemakkelijk te realiseren. In de praktijk vereist het operationaliseren van macht mét als culturele norm echter persoonlijke beheersing van de bijbehorende praktijken.
De verschuiving naar macht mét omvat systemische dynamieken die het ontdekken en onderscheiden van aannames en het afleren van overtuigingen vereisen. Veel van dit afleren bestaat uit culturele normen waarin we gevangen zitten. Het vereist ook het ontwikkelen van een fundament gebaseerd op macht óver en macht dóór om een cultuur van macht mét te ondersteunen.
Helaas leiden de behoefte aan snelheid, snelle oplossingen en andere opportunistische impulsen er vaak toe dat leiders en culturen zich gemakkelijk laten verleiden door de onmiddellijke machtsuitoefening . Dit is grotendeels terug te voeren op economische prikkels, socialisatie en een gebrek aan capaciteit op individueel niveau.
Praktijken die macht delen/samenwerken bevorderen
Machtdeling waardeert alle ideeën vanwege de expertise en ervaring die ze vertegenwoordigen. Bewuste leiders zijn transparant en stimuleren openheid. Ze nodigen anderen uit om ideeën aan te dragen en geven hen de ruimte om gehoord te worden, terwijl ze tegelijkertijd budgetten en prioriteiten delen om input en vragen te verzamelen.
Deze praktijken ontwikkelen de persoonlijke en interpersoonlijke basis om macht naar en macht in jezelf te cultiveren (zoals in de vorige blog), wat machtsdeling ondersteunt.
Macht delen bevordert waardigheid .
De inzet om de organisatiecultuur te veranderen van machtsconfiscatie naar machtsdeling , vereist een ontwikkelingsproces (verticaal) dat zowel persoonlijke praktijken als culturele normen omvat.
- Door te oefenen ontwikkelen we onze persoonlijke basis door onze innerlijke kracht en macht naar anderen uit te breiden, ter ondersteuning van het cultiveren van kracht met anderen (delen) .
- Na verloop van tijd ontdekken we wereldbeelden die verankerd zijn in organisatiestructuren en -systemen, en die onze idealen en verwachtingen over leiderschap, productiviteit en succes vormgeven.
- Door de zekerheid los te laten en meer stemmen en participatie te betrekken, kunnen we een cultuur creëren die gebaseerd is op machtsdeling .
Het delen van macht biedt voordelen zoals rijkere menselijke ervaringen en vertrouwensrelaties die gedeelde betrokkenheid en wederzijdse verantwoordelijkheid bevorderen en zo gedistribueerd leiderschap mogelijk maken. Het uiteindelijke resultaat is dat organisaties worden gevormd rond menselijke waardigheid in plaats van productiviteit of winst.