Superorganismoa banakoek elkarrekin hain estu lan egiten duten sistema bat da , non kolektiboak organismo bakar baten antzera jokatzen duen. Kontzeptu hau biologian, soziologian eta pentsamendu sistemikoan erabiltzen da sistema naturalak zein gizakiak egindakoak deskribatzeko.
Superorganismo baten ezaugarri nagusiak:
- Adimen Kolektiboa – Taldeak osotasun gisa funtzionatzen du, sistema osoari mesede egiten dioten erabakiak hartuz (adibidez, inurri kolonia bat janaria bilatzen).
- Elkarren mendekotasuna – Banakako kideek elkarren menpe daude bizirauteko eta funtzionatzeko (adibidez, erlauntza bateko erleak).
- Portaera emergentea – Sistema osoak bere atalen arteko elkarrekintzetatik sortzen diren portaerak erakusten ditu, baina ezin dira banakoak bakarrik aztertuz aurreikusi.
- Erabakiak Hartzea Banatuta – Ez dago sistemaren kontrola entitate bakar batek; aitzitik, haren adimena tokiko interakzioetatik sortzen da.
- Autoerregulazioa – Sistemak ingurunera egokitzen da feedback begizten bidez.
Superorganismoen adibideak:
- Naturan :
- Inurri koloniak – Inurri banakoek eginkizun sinpleak dituzte, baina elkarrekin gizarte sofistikatua osatzen dute.
- Erlauntzak – Erleek sistema konplexu baten parte gisa funtzionatzen dute, non erle bakar batek ere ezin duen bakarrik bizirik iraun.
- Giza Gorputza – Bilioi zelulak elkarrekin lan egiten dute bizitza mantentzeko.
- Giza Gizartean :
- Ekonomiak – Merkatuak eta industriak elkarri lotutako sistema gisa funtzionatzen dute, banakako kontrolik gabe.
- Internet – Milioika erabiltzaile eta algoritmok elkarreragiten dute autoerregulatzen den informazio-sare bat sortzeko.
- Zibilizazioak – Gizateria, oro har, planeta-eskalako superorganismo gisa ikus daiteke, kulturak, teknologiak eta baliabideen erabilerak bultzatuta bere eboluzioa.
Superorganismoak eta gizateria:
Zibilizazio modernoa gero eta elkarri lotuta dago, superorganismo global gisa funtzionatzen du, non ekonomiak, teknologia eta giza portaera sakonki lotuta dauden. Hala ere, sistema horrek epe laburreko irabaziak (baliabideen erauzketa eta kontsumoa bezala) epe luzeko iraunkortasunaren gainetik lehenesten baditu, ezegonkortasuna eta kolapsoa izateko arriskua du. Erronka adimen kolektibo hori emaitza iraunkorrago eta kooperatiboagoetarantz gidatzea da.