Kreatywna miłość

Współczucie to spontaniczny ruch całości. Nie jest to przemyślana decyzja, by pomagać biednym, być życzliwym dla nieszczęśliwych. Współczucie ma ogromną siłę, która naturalnie, bez wyboru, popycha nas do wartościowego działania. Ma siłę inteligencji, kreatywności i miłości. Współczucia nie da się wypracować; nie wynika ono ani z intelektualnego przekonania, ani z reakcji emocjonalnej. Jest po prostu wtedy, gdy pełnia życia staje się faktem, który jest prawdziwie przeżywany.

Współczucie nie objawia się, gdy żyjemy na powierzchni bytu, gdy próbujemy poskładać wygodne życie z łatwo dostępnych fragmentów. Współczucie wymaga zanurzenia się w głębię życia – gdzie jedność jest rzeczywistością, a podziały jedynie iluzją. Jeśli rozwodzimy się nad powierzchownymi warstwami bytu, będziemy nadmiernie świadomi pozornych różnic między ludźmi na poziomie fizycznym i psychicznym, a także powierzchownych różnic kulturowych i behawioralnych. Jeśli jednak przenikniemy do sedna, odkryjemy, że nie ma niczego fundamentalnego, co odróżniałoby jednego człowieka od drugiego, ani żadnego człowieka od jakiejkolwiek innej żywej istoty. Wszyscy są przejawami życia, stworzonymi z tych samych zasad życiowych i pielęgnowanymi przez te same systemy podtrzymujące życie. Jedność jest rzeczywistością absolutną; zróżnicowanie ma jedynie rzeczywistość przejściową, względną.

Nie wystarczy, aby nieliczni w społeczeństwie zgłębili głębię życia i przedstawili fascynujące opowieści o jedności wszystkich istot. W tych krytycznych czasach konieczne jest, aby wszyscy wrażliwi i troskliwi ludzie osobiście odkryli fakt jedności i pozwolili współczuciu płynąć w swoim życiu. Kiedy współczucie i uświadomienie sobie jedności staną się dynamiką relacji międzyludzkich, ludzkość będzie się rozwijać.

Cierpimy na całym świecie w mroku nieszczęścia, które sami stworzyliśmy. Wierząc w to, co fragmentaryczne i powierzchowne, nie potrafiliśmy żyć razem w pokoju i harmonii, przez co ciemność majaczy na horyzoncie. To właśnie w takiej ciemności zwykli ludzie, tacy jak ty i ja, odczuwają pilną potrzebę sięgnięcia głębiej, porzucenia powierzchownych, nieadekwatnych podejść i aktywowania twórczych sił dostępnych każdemu z nas jako wyrazu całości.

Ogromna inteligencja, która porządkuje kosmos, jest dostępna dla wszystkich. Piękno życia, cud istnienia polega na tym, że dzielimy kreatywność, inteligencję i nieograniczony potencjał z resztą kosmosu. Jeśli wszechświat jest rozległy i tajemniczy, my również jesteśmy rozległi i tajemniczy. Jeśli zawiera niezliczone energie twórcze, my również zawieramy niezliczone energie twórcze. Jeśli zawiera energie uzdrawiające, my również je mamy. Uświadomienie sobie, że nie jesteśmy jedynie fizycznymi istotami na materialnej planecie, ale istotami całościowymi, każda z nas jest miniaturowym kosmosem, każda powiązana z całym życiem w intymny, głęboki sposób, powinno radykalnie zmienić sposób, w jaki postrzegamy siebie, nasze otoczenie i nasze problemy społeczne. Nic nie może być odizolowane od całości.

W każdym człowieku drzemie ogromny, niewykorzystany potencjał. Nie jesteśmy tylko ciałem i kośćmi ani amalgamatem uwarunkowań. Gdyby tak było, nasza przyszłość na tej planecie nie byłaby zbyt świetlana. Ale życie oferuje nieskończenie więcej, a każda pełna pasji istota, która odważy się zgłębić to, co fragmentaryczne i powierzchowne, w tajemnicę całości, pomaga całej ludzkości dostrzec, czym jest bycie w pełni człowiekiem. Rewolucja, totalna rewolucja, oznacza eksperymentowanie z niemożliwym. A kiedy jednostka robi krok w kierunku nowego, niemożliwego, cała ludzkość podąża przez tę jednostkę.