ఒకరి మనస్సు లోపలి భాగం చాలా సంక్లిష్టమైన, అధునాతనమైన ప్రదేశం. ఇది అంతర్గత మరియు బాహ్య ఉద్దీపనల కారణంగా నిరంతరం మారుతున్న విరుద్ధమైన శక్తులతో నిండి ఉంటుంది. దీని ఫలితంగా తక్కువ వ్యవధిలో అవసరాలు, భయాలు మరియు కోరికలలో విస్తృత వైవిధ్యాలు ఏర్పడతాయి. దీని కారణంగా, అక్కడ ఏమి జరుగుతుందో అర్థం చేసుకునే స్పష్టత చాలా తక్కువ మందికి ఉంటుంది. మన విభిన్న ఆలోచనలు, భావోద్వేగాలు మరియు శక్తి స్థాయిల మధ్య కారణ మరియు ప్రభావ సంబంధాలను అనుసరించడానికి ఒకేసారి చాలా ఎక్కువ జరుగుతోంది. ఫలితంగా, అన్నింటినీ కలిపి ఉంచడానికి మనం కష్టపడుతున్నాము. కానీ ప్రతిదీ మారుతూనే ఉంటుంది - మనోభావాలు, కోరికలు, ఇష్టాలు, అయిష్టాలు, ఉత్సాహం, బద్ధకం. అక్కడ నియంత్రణ మరియు క్రమశిక్షణ యొక్క పోలికను కూడా సృష్టించడానికి అవసరమైన క్రమశిక్షణను నిర్వహించడం పూర్తి సమయం పని.
మీరు ఈ మానసిక మరియు శక్తివంతమైన మార్పులతో తప్పిపోయినప్పుడు మరియు పోరాడుతున్నప్పుడు, మీరు బాధపడుతున్నారు. మీరు బాధపడుతున్నట్లు మీకు అనిపించకపోవచ్చు, అది ఎలా ఉంటుందో పోలిస్తే, మీరు బాధపడుతున్నారు. నిజానికి, వాటన్నింటినీ కలిపి ఉంచాల్సిన బాధ్యత కూడా ఒక రకమైన బాధ. బయట విషయాలు విచ్ఛిన్నం కావడం ప్రారంభించినప్పుడు మీరు దీన్ని ఎక్కువగా గమనించవచ్చు. మీ మనస్సు అల్లకల్లోలంలోకి వెళుతుంది మరియు మీ అంతర్గత ప్రపంచాన్ని కలిపి ఉంచడానికి మీరు కష్టపడాలి. కానీ మీరు ఖచ్చితంగా దేనిని పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు? అక్కడ ఉన్నవి మీ ఆలోచనలు, భావోద్వేగాలు మరియు శక్తి కదలికలు మాత్రమే, వీటిలో ఏవీ దృఢంగా లేవు. అవి మేఘాల లాంటివి, విశాలమైన అంతర్గత స్థలం గుండా వస్తూ పోతూ ఉంటాయి. కానీ స్థిరత్వం స్థిరత్వానికి ప్రత్యామ్నాయంగా ఉండగలదనే భావనతో మీరు వాటిని పట్టుకుని ఉంటారు. బౌద్ధులు దీనికి ఒక పదాన్ని కలిగి ఉన్నారు: "అంటుకోవడం." చివరికి, అంటుకోవడం అంటే మనస్సు గురించి.
అంటిపెట్టుకుని ఉండటం అంటే ఏమిటో అర్థం చేసుకోవాలంటే, మొదట ఎవరు అంటిపెట్టుకుని ఉన్నారో మనం అర్థం చేసుకోవాలి. మీరు మీలోకి లోతుగా వెళ్ళే కొద్దీ, మీ ఉనికిలో ఎల్లప్పుడూ ఉండే మరియు ఎప్పటికీ మారని ఒక అంశం ఉందని మీరు సహజంగానే గ్రహిస్తారు. ఇది మీ అవగాహన, మీ చైతన్యం. మీ ఆలోచనల గురించి తెలుసుకునేది, మీ భావోద్వేగాల ఉప్పెనను అనుభవించేది మరియు మీ భౌతిక ఇంద్రియాలను స్వీకరించేది ఈ అవగాహన. ఇది స్వీయ మూలం. మీరు మీ ఆలోచనలు కాదు; మీరు మీ ఆలోచనల గురించి తెలుసుకుంటారు. మీరు మీ భావోద్వేగాలు కాదు; మీరు మీ భావోద్వేగాలను అనుభవిస్తారు. మీరు మీ శరీరం కాదు; మీరు దానిని అద్దంలో చూసి ఈ ప్రపంచాన్ని దాని కళ్ళు మరియు చెవుల ద్వారా అనుభవిస్తారు. మీరు ఈ అంతర్గత మరియు బాహ్య విషయాలన్నింటినీ తెలుసుకుంటున్నారని తెలిసిన స్పృహ జీవి మీరు.
మీరు చైతన్యాన్ని అన్వేషిస్తే, అది నిజంగా అంతరిక్షంలో ఏ ప్రత్యేక బిందువులోనూ లేదని మీరు చూస్తారు. బదులుగా, ఇది ఒక నిర్దిష్ట వస్తువుల సమితిపై దృష్టి కేంద్రీకరించడం ద్వారా ఒక బిందువు వరకు దృష్టి కేంద్రీకరించే అవగాహన క్షేత్రం. మీరు ఒక వేలును మాత్రమే అనుభూతి చెందడం గురించి తెలుసుకోవచ్చు లేదా మీ మొత్తం శరీరాన్ని ఒకేసారి అనుభూతి చెందడం గురించి తెలుసుకోవచ్చు. మీరు ఒకే ఆలోచనలో పూర్తిగా తప్పిపోవచ్చు లేదా మీ ఆలోచనలు, మీ భావోద్వేగాలు, మీ శరీరం మరియు మీ పరిసరాల గురించి మీరు ఒకేసారి తెలుసుకోవచ్చు. చైతన్యం అనేది ఒక డైనమిక్ అవగాహన క్షేత్రం, ఇది ఇరుకైన దృష్టిని కేంద్రీకరించే లేదా విస్తృతంగా విస్తరించే సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉంటుంది. స్పృహ తగినంత ఇరుకైన దృష్టిని కేంద్రీకరించినప్పుడు, అది తన విస్తృత స్వీయ భావాన్ని కోల్పోతుంది. అది ఇకపై స్వచ్ఛమైన స్పృహ క్షేత్రంగా తనను తాను అనుభవించదు; అది దృష్టి కేంద్రీకరించిన వస్తువులతో ఎక్కువ సంబంధం కలిగి ఉండటం ప్రారంభిస్తుంది. మనం చూసినట్లుగా, మీరు ఒక సినిమాలో చాలా లీనమైనప్పుడు ఇది జరుగుతుంది, మీరు చల్లని, చీకటి థియేటర్లో కూర్చోవడం అనే విస్తృత భావాన్ని పూర్తిగా కోల్పోతారు. ఈ సందర్భంలో, మీరు మీ శరీరం మరియు దాని పరిసరాలపై దృష్టి కేంద్రీకరించడం నుండి సినిమా ప్రపంచంపై దృష్టి కేంద్రీకరించడం వైపు మారారు. మీరు అక్షరాలా అనుభవంలో తప్పిపోతారు. దీనిని మీ జీవిత అనుభవమంతటికీ సాధారణీకరించవచ్చు. మీరు మీ స్పృహను ఎక్కడ కేంద్రీకరిస్తున్నారో దాని ద్వారా మీ స్వీయ భావన నిర్ణయించబడుతుంది.
కానీ మీరు మీ స్పృహను ఎక్కడ కేంద్రీకరిస్తారో ఏది నిర్ణయిస్తుంది? అత్యంత ప్రాథమిక స్థాయిలో, అది మీ స్పృహను ఆకర్షించే ఏదైనా ద్వారా నిర్ణయించబడుతుంది ఎందుకంటే అది మిగిలిన వాటి నుండి భిన్నంగా ఉంటుంది. దీన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి, మీ స్పృహ కేవలం విశాలమైన, ఖాళీ అంతర్గత స్థలాన్ని గమనిస్తుందని ఊహించుకోండి. ఇప్పుడు ఈ స్థలం గుండా వెళ్ళడం అనేది యాదృచ్ఛిక ఆలోచన వస్తువుల సున్నితమైన ప్రవాహం అని ఊహించుకోండి: పిల్లి, గుర్రం, ఒక పదం, ఒక రంగు లేదా ఒక వియుక్త ఆలోచన. అవి అప్పుడప్పుడు మీ స్పృహ ద్వారా తేలుతూ ఉంటాయి. ఇప్పుడు ఒక వస్తువు మిగిలిన వాటి పైన నిలబడనివ్వండి. అది మీ దృష్టిని ఆకర్షిస్తుంది మరియు మీ అవగాహన దృష్టిని ఆకర్షిస్తుంది. మీరు వస్తువుపై ఎంత ఎక్కువ దృష్టి పెడితే, అది నెమ్మదిగా కదులుతుందని మీరు వెంటనే గ్రహిస్తారు. చివరికి, మీరు దానిపై తగినంత దృష్టి పెడితే, అది ఆగిపోతుంది. స్పృహ యొక్క శక్తి దానిపై దృష్టి కేంద్రీకరించడం ద్వారా వస్తువును స్థిరంగా ఉంచుతుంది. ఒక చేప నీటి గుండా వెళ్ళగలదు కానీ మంచు గుండా వెళ్ళదు, కాబట్టి అవి కేంద్రీకృత స్పృహను ఎదుర్కొన్నప్పుడు మానసిక మరియు భావోద్వేగ శక్తి నమూనాలు స్థిరంగా మారుతాయి. ఒక నిర్దిష్ట వస్తువుపై దృష్టి కేంద్రీకరించిన అవగాహన మొత్తాన్ని మరొకదానిపై వేరు చేసే చర్య అతుక్కుపోవడాన్ని సృష్టిస్తుంది. మరియు అతుక్కుపోవడం వల్ల కలిగే ఫలితం ఏమిటంటే, ఎంపిక చేసిన ఆలోచనలు మరియు భావోద్వేగాలు ఒకే చోట ఎక్కువ కాలం ఉండి, మనస్సు యొక్క నిర్మాణ ఇటుకలుగా మారతాయి.
అంటిపెట్టుకోవడం అనేది అత్యంత ప్రాథమిక చర్యలలో ఒకటి. కొన్ని వస్తువులు స్పృహలో ఉంటాయి, మరికొన్ని వాటి గుండా వెళతాయి కాబట్టి, మీ అవగాహన భావం వాటితో ఎక్కువగా సంబంధం కలిగి ఉంటుంది. స్థిరమైన అంతర్గత మార్పుల మధ్యలో ధోరణి, సంబంధం మరియు భద్రత యొక్క భావాన్ని సృష్టించడానికి మీరు వాటిని స్థిర బిందువులుగా ఉపయోగిస్తారు. మరియు ఈ ధోరణి అవసరం బాహ్య ప్రపంచానికి విస్తరిస్తుంది. మీరు అంతర్గత వస్తువులకు అంటిపెట్టుకుని ఉన్నప్పటికీ, మీరు వాటిని మీ ఇంద్రియాల ద్వారా వచ్చే అనేక భౌతిక వస్తువులకు దిశానిర్దేశం చేయడానికి మరియు సంబంధం కలిగి ఉండటానికి ఉపయోగిస్తారు. అప్పుడు మీరు అన్ని వస్తువులను కలిపి ఉంచే ఆలోచనలను సృష్టిస్తారు మరియు మీరు మొత్తం నిర్మాణానికి అంటిపెట్టుకుని ఉంటారు. వాస్తవానికి మీరు ఈ అంతర్గత నిర్మాణంతో చాలా బలంగా సంబంధం కలిగి ఉంటారు, మీరు దాని చుట్టూ మీ మొత్తం స్వీయ భావాన్ని నిర్మిస్తారు. మీరు దానికి అంటిపెట్టుకుని ఉండటం వలన, అది స్థిరంగా ఉంటుంది. మరియు అది స్థిరంగా ఉండటం వలన, మీరు అన్నింటికంటే దానితో సంబంధం కలిగి ఉంటారు. ఇది మనస్సు యొక్క పుట్టుక. ఖాళీ మనస్సు యొక్క విస్తీర్ణం మధ్యలో, ప్రయాణిస్తున్న ఆలోచన వస్తువులను అంటిపెట్టుకుని ఉండటం ద్వారా, మీరు స్పష్టమైన దృఢత్వం యొక్క ద్వీపంగా మారతారు. మీరు ఒక ఆలోచనను కలిగి ఉన్న తర్వాత, మీరు దానిపై మీ తలని ఉంచవచ్చు. అప్పుడు, మీరు మరిన్ని ఆలోచనలను అంటిపెట్టుకుని ఉన్నప్పుడు, మీరు స్పృహ దృష్టి పెట్టడానికి ఒక అంతర్గత నిర్మాణాన్ని నిర్మిస్తారు. స్పృహ ఈ మానసిక నిర్మాణంపై తన దృష్టిని ఎంతగా కుదించుకుంటుందో, స్వీయ భావనను నిర్వచించడానికి దానిని ఉపయోగించుకునే ధోరణి అంత ఎక్కువగా ఉంటుంది. అతుక్కోవడం అనేది మనం ఒక సంభావిత స్వీయతను నిర్మించే ఇటుకలు మరియు మోర్టార్ను సృష్టిస్తుంది. విశాలమైన అంతర్గత స్థలం మధ్యలో, ఆలోచనల ఆవిరిని మాత్రమే ఉపయోగించి, మీరు ఆధారపడిన స్పష్టమైన దృఢత్వం యొక్క నిర్మాణాన్ని సృష్టించారు.
మీరు ఎవరు దారి తప్పారో, కనుక్కోవడానికి మీ గురించి ఒక భావనను నిర్మించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారా? ఈ ప్రశ్న ఆధ్యాత్మికత యొక్క సారాంశాన్ని సూచిస్తుంది. మిమ్మల్ని మీరు నిర్వచించుకోవడానికి మీరు నిర్మించిన దానిలో మీరు ఎప్పటికీ మిమ్మల్ని కనుగొనలేరు. ఆ నిర్మాణాన్ని చేస్తున్నది మీరే. మీరు ఆలోచనలు మరియు భావోద్వేగాల యొక్క అత్యంత అద్భుతమైన సేకరణను సమీకరించవచ్చు; మీరు నిజంగా అందమైన, నమ్మశక్యం కాని, ఆసక్తికరమైన మరియు డైనమిక్ నిర్మాణాన్ని నిర్మించవచ్చు; కానీ, స్పష్టంగా, అది మీరే కాదు. దీన్ని చేసింది మీరే. మీరు మీ స్వీయ అవగాహన నుండి మీ అవగాహనను మళ్ళించినందున మీరు దారి తప్పారు, భయపడ్డారు మరియు గందరగోళానికి గురయ్యారు. ఈ భయాందోళనలో, ఈ కోల్పోయిన స్థితిలో, మీరు మీ ముందు ప్రయాణిస్తున్న ఆలోచనలు మరియు భావోద్వేగాలను అంటిపెట్టుకుని ఉండటం నేర్చుకున్నారు. మీరు వాటిని ఉపయోగించి మిమ్మల్ని మీరు నిర్వచించుకోవడానికి అనుమతించే వ్యక్తిత్వాన్ని, వ్యక్తిత్వాన్ని, స్వీయ-భావనను నిర్మించుకున్నారు. అవగాహన తనకు తెలిసిన వస్తువులపై ఆధారపడి ఉంటుంది మరియు దానిని ఇల్లు అని పిలుస్తుంది. మీరు ఎవరో ఈ నమూనా మీకు ఉన్నందున, ఎలా వ్యవహరించాలో, నిర్ణయాలు ఎలా తీసుకోవాలో మరియు బాహ్య ప్రపంచంతో ఎలా సంబంధం కలిగి ఉండాలో తెలుసుకోవడం సులభం. మీరు ధైర్యం చేసి చూస్తే, మీరు మీ చుట్టూ మీరు నిర్మించుకున్న నమూనా ఆధారంగా మీ జీవితమంతా జీవిస్తున్నారని మీరు చూస్తారు.
మరింత నిర్దిష్టంగా తెలుసుకుందాం. మీరు మీ మనస్సులో స్థిరమైన ఆలోచనలు మరియు భావనలను కలిగి ఉండటానికి ప్రయత్నిస్తారు, ఉదాహరణకు "నేను ఒక స్త్రీని". అవును, అది కూడా ఒక ఆలోచన, లేదా మీ మనస్సులో ఉంచబడిన భావన. దానిని పట్టుకున్న మీరు పురుషుడు కాదు లేదా స్త్రీ కాదు. మీరు ఆలోచనను విని అద్దంలో స్త్రీ శరీరాన్ని చూసే అవగాహన. కానీ మీరు ఈ భావనలకు గట్టిగా అతుక్కుపోతారు. మీరు "నేను ఒక స్త్రీని, నేను ఒక నిర్దిష్ట వయస్సు గలవాడిని మరియు నేను ఒక తత్వశాస్త్రం వర్సెస్ మరొక తత్వాన్ని నమ్ముతాను" అని అనుకుంటారు. మీరు నమ్మే దాని ఆధారంగా మిమ్మల్ని మీరు అక్షరాలా నిర్వచించుకుంటారు: "నేను దేవుడిని నమ్ముతాను లేదా నేను దేవుడిని నమ్మను. నేను శాంతి మరియు అహింసను నమ్ముతాను, లేదా నేను అత్యుత్తమ మనుగడను నమ్ముతాను. నేను పెట్టుబడిదారీ విధానాన్ని నమ్ముతాను, లేదా నేను నియోసోషలిజాన్ని నమ్ముతాను." మీరు మనస్సులోని ఆలోచనల సమితిని తీసుకుంటారు మరియు మీరు వాటిని పట్టుకుంటారు. మీరు వాటి నుండి చాలా సంక్లిష్టమైన సంబంధ నిర్మాణాన్ని తయారు చేసుకుంటారు, ఆపై ఆ ప్యాకేజీని మీరు ఎవరో ప్రదర్శిస్తారు. కానీ అది మీరు ఎవరో కాదు. మిమ్మల్ని మీరు నిర్వచించుకునే ప్రయత్నంలో మీరు మీ చుట్టూ లాగిన ఆలోచనలు మాత్రమే. మీరు లోపల తప్పిపోయినందున ఇలా చేస్తారు. ప్రాథమికంగా, మీరు లోపల స్థిరత్వం మరియు స్థిరత్వాన్ని సృష్టించడానికి ప్రయత్నిస్తారు. ఇది తప్పుడు, కానీ స్వాగతించబడిన భద్రతా భావాన్ని సృష్టిస్తుంది. మీ చుట్టూ ఉన్న వ్యక్తులు కూడా అదే పని చేయాలని మీరు కోరుకుంటారు. మీరు వారి ప్రవర్తనను అంచనా వేయగలిగేంత స్థిరంగా ఉండాలని మీరు కోరుకుంటారు. వారు కాకపోతే, అది మిమ్మల్ని కలవరపెడుతుంది. ఎందుకంటే మీరు వారి ప్రవర్తన గురించి మీ అంచనాలను మీ అంతర్గత నమూనాలో భాగంగా చేసుకున్నారు. బయటి ప్రపంచానికి సంబంధించిన నమ్మకాలు మరియు భావనల యొక్క ఈ రక్షణ కవచం మీకు మరియు మీరు సంభాషించే వ్యక్తులకు మధ్య ఇన్సులేషన్గా పనిచేస్తుంది. ఇతరుల ప్రవర్తన గురించి ముందస్తుగా ఆలోచించడం ద్వారా, మీరు సురక్షితంగా మరియు మరింత నియంత్రణలో ఉన్నట్లు భావిస్తారు. మీరు మొత్తం గోడను పడవేస్తే మీకు కలిగే భయాన్ని ఊహించుకోండి. మీ మానసిక బఫర్ రక్షణ లేకుండా మీరు ఎవరిని నేరుగా మీ నిజమైన అంతరంగంలోకి అనుమతించారు? ఎవరూ, మీరే కాదు.
ప్రజలు ముఖభాగాలను బయట పెడతారు. ఒక ముఖభాగం మరొకదాని కంటే కొంచెం వాస్తవమైనదని కూడా వారు అంగీకరిస్తారు. మీరు పనికి వెళ్లి మీ వృత్తిపరమైన ముఖభాగంలో మునిగిపోతారు, కానీ మీరు, "నేను నా కుటుంబం మరియు స్నేహితులతో ఉండటానికి ఇంటికి వెళ్తున్నాను, అక్కడ నేను నేనే అయి ఉండగలను" అని అంటారు. కాబట్టి మీ పని ముఖభాగం నేపథ్యంలోకి పడిపోతుంది మరియు మీ రిలాక్స్డ్ సామాజిక ముఖభాగం ముందుకు వస్తుంది. కానీ ముఖభాగాన్ని కలిపి ఉంచే మీ సంగతేంటి? ఎవరూ దాని దగ్గరకు రాలేరు. అది చాలా భయానకంగా ఉంది. అది వ్యవహరించడానికి చాలా దూరంగా ఉంది.
కాబట్టి మనమందరం అంటిపెట్టుకుని, ఆపై నిర్మిస్తున్నాము. మనలో కొందరు ఇతరులకన్నా ఇందులో మెరుగ్గా ఉంటారు. చాలా సమాజాలలో మీరు అంటిపెట్టుకుని మరియు నిర్మించడంలో ఎంత మంచివారైనా మీకు మంచి ప్రతిఫలం లభిస్తుంది. మీరు ఆ నమూనాను పూర్తిగా సరిగ్గా అర్థం చేసుకుంటే మరియు ప్రతిసారీ స్థిరంగా ప్రవర్తిస్తే, మీరు నిజంగా ఒకరిని "సృష్టించారు". మరియు మీరు సృష్టించిన వ్యక్తి ఇతరులు కోరుకునే మరియు అవసరమైన వ్యక్తి అయితే, మీరు చాలా ప్రజాదరణ పొందగలరు మరియు విజయవంతం కాగలరు. మీరు ఆ వ్యక్తి. ఇది చాలా చిన్న వయస్సులోనే మీలో పాతుకుపోయింది మరియు మీరు దాని నుండి ఎప్పుడూ తప్పుకోలేదు. ఒకరిని సృష్టించే ఈ ఆటలో మీరు నిజంగా మంచిగా ఉండగలరు. మరియు మీరు సృష్టించిన వ్యక్తి మీరు ఆశించిన ప్రజాదరణ మరియు విజయాన్ని పొందకపోతే, మీరు మీ ఆలోచనలను తదనుగుణంగా సర్దుబాటు చేసుకోవచ్చు. ఇందులో ఏదైనా తప్పు ఉందని కాదు. సహజంగానే, అందరూ చేస్తారు. కానీ మీరు ఎవరు, మరియు మీరు దీన్ని ఎందుకు చేస్తున్నారు?
మీరు ఏ ఆలోచనలను అంటిపెట్టుకుని ఉంటారు, ఏ వ్యక్తిని సృష్టిస్తారు అనేది మీ ఇష్టం మాత్రమే కాదని గ్రహించడం ముఖ్యం. సమాజం దీని గురించి చాలా చెప్పగలదు. దాదాపు ప్రతిదానికీ ఆమోదయోగ్యమైన మరియు ఆమోదయోగ్యం కాని సామాజిక ప్రవర్తనలు ఉన్నాయి - ఎలా కూర్చోవాలి, ఎలా నడవాలి, ఎలా మాట్లాడాలి, ఎలా దుస్తులు ధరించాలి మరియు విషయాల గురించి ఎలా భావించాలి. మన సమాజం ఈ మానసిక మరియు భావోద్వేగ నిర్మాణాలను మనలో ఎలా పాతుకుపోతుంది? మీరు బాగా చేసినప్పుడు, మీరు కౌగిలింతలతో ప్రతిఫలించబడతారు మరియు సానుకూల ప్రశంసలతో ముంచెత్తుతారు. మీరు బాగా చేయనప్పుడు, మీరు శారీరకంగా, మానసికంగా లేదా భావోద్వేగపరంగా శిక్షించబడతారు. ప్రజలు మీ అంచనాలకు అనుగుణంగా ప్రవర్తించినప్పుడు మీరు వారికి ఎంత మంచివారో ఆలోచించండి. వారు చేయనప్పుడు మీరు ఎలా దగ్గరగా ఉంటారో మరియు వారి నుండి ఎలా వెనక్కి తగ్గుతారో ఆలోచించండి. వారి పట్ల కోపంగా ఉండటం లేదా హింసాత్మకంగా ఉండటం గురించి దీని అర్థం కాదు. మీరు ఏమి చేస్తున్నారు? మీరు ఒకరి మనస్సుపై ముద్రలు వేయడం ద్వారా వారి ప్రవర్తనను మార్చడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. మీరు వారి నమ్మకాలు, ఆలోచనలు మరియు భావోద్వేగాల సేకరణను మార్చడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు, తద్వారా వారు తదుపరిసారి ప్రవర్తించినప్పుడు అది మీరు ఆశించిన విధంగా ఉంటుంది. నిజానికి, మనమందరం ప్రతిరోజూ ఒకరికొకరం ఇలా చేసుకుంటున్నాము.
మనం ఇలా మనకు ఎందుకు జరగనిస్తాము?
మనం బయట పెట్టిన ముఖభాగాన్ని ఇతరులు అంగీకరిస్తారా లేదా అని మనం ఎందుకు అంతగా పట్టించుకుంటాము? ఇదంతా మనం మన స్వీయ భావనకు ఎందుకు అతుక్కుపోతున్నామో అర్థం చేసుకోవడంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. మీరు అతుక్కుపోవడం మానేస్తే, అతుక్కుపోయే ధోరణి ఎందుకు ఉందో మీరు చూస్తారు. మీరు మీ ముఖభాగాన్ని వదిలివేసి, దానిని కొత్తదానికి బదలాయించకపోతే, మీ ఆలోచనలు మరియు భావోద్వేగాలు లంగరు వేయబడి మీ గుండా వెళ్ళడం ప్రారంభిస్తాయి. ఇది చాలా భయానక అనుభవం అవుతుంది. మీరు లోపల లోతుగా భయాందోళనకు గురవుతారు మరియు మీరు మీ బేరింగ్లను పొందలేరు. బయట చాలా ముఖ్యమైన విషయం వారి అంతర్గత నమూనాకు సరిపోనప్పుడు ప్రజలు ఇలాగే భావిస్తారు. ముఖభాగం పనిచేయడం మానేసి విరిగిపోవడం ప్రారంభమవుతుంది. అది ఇకపై మిమ్మల్ని రక్షించలేనప్పుడు, మీరు గొప్ప భయం మరియు భయాందోళనను అనుభవిస్తారు. అయితే, మీరు ఆ భయాందోళనను ఎదుర్కోవడానికి సిద్ధంగా ఉంటే, దానిని దాటడానికి ఒక మార్గం ఉందని మీరు కనుగొంటారు. మీరు దానిని అనుభవిస్తున్న స్పృహలోకి మరింత తిరిగి వెళ్ళవచ్చు మరియు భయాందోళన ఆగిపోతుంది. అప్పుడు మీరు ఎప్పుడూ అనుభవించని గొప్ప శాంతి ఉంటుంది.
చాలా తక్కువ మందికి మాత్రమే తెలిసే భాగం అది: అది ఆగిపోవచ్చు. శబ్దం, భయం, గందరగోళం, ఈ అంతర్గత శక్తుల స్థిరమైన మార్పు - ఇవన్నీ ఆగిపోవచ్చు. మీరు మిమ్మల్ని మీరు రక్షించుకోవాలని అనుకున్నారు, కాబట్టి మీపైకి వస్తున్న వస్తువులను పట్టుకుని దాచడానికి ఉపయోగించారు. మీరు మీ చేతికి దొరికిన వాటిని తీసుకున్నారు మరియు దృఢత్వాన్ని పెంపొందించడానికి మీరు అతుక్కోవడం ప్రారంభించారు. కానీ మీరు అతుక్కొని ఉన్నదాన్ని వదిలివేయవచ్చు మరియు ఈ ఆట ఆడకూడదు. మీరు అన్నింటినీ వదిలేసి, మిమ్మల్ని నడిపిస్తున్న భయాన్ని ఎదుర్కోవడానికి ధైర్యం చేయాలి. అప్పుడు మీరు మీలోని ఆ భాగాన్ని దాటవచ్చు మరియు అంతా అయిపోతుంది. అది ఆగిపోతుంది - ఇక కష్టపడటం లేదు, శాంతి మాత్రమే.
ఈ ప్రయాణం మీరు వెళ్ళకూడదని పోరాడుతున్న చోట నుండి ప్రయాణించడం. ఆ గందరగోళ స్థితి గుండా మీరు వెళ్ళేటప్పుడు, చైతన్యమే మీకు ఏకైక విశ్రాంతి. అపారమైన మార్పులు జరుగుతున్నాయని మీరు తెలుసుకుంటారు. దృఢత్వం లేదని మీరు తెలుసుకుంటారు మరియు మీరు దానితో సుఖంగా ఉంటారు. ప్రతి రోజులోని ప్రతి క్షణం విప్పుతున్నారని మరియు మీకు నియంత్రణ లేదా కోరిక లేదని మీరు తెలుసుకుంటారు. మీకు ఎటువంటి భావనలు లేవు, ఆశలు లేవు, కలలు లేవు, నమ్మకాలు లేవు మరియు భద్రత లేదు. మీరు ఇకపై ఏమి జరుగుతుందో మానసిక నమూనాలను నిర్మించడం లేదు, కానీ జీవితం ఎలాగైనా కొనసాగుతోంది. మీరు దాని గురించి తెలుసుకోవడం ద్వారా పూర్తిగా సుఖంగా ఉంటారు. ఇక్కడ ఈ క్షణం వస్తుంది, తరువాత తదుపరి క్షణం, ఆపై తదుపరి క్షణం వస్తుంది. కానీ నిజంగా అదే ఎల్లప్పుడూ జరుగుతుంది.
మీ స్పృహ ముందు క్షణం క్షణం గడిచిపోతోంది. తేడా ఏమిటంటే ఇప్పుడు మీరు అది జరుగుతున్నట్లు చూస్తున్నారు. మీ భావోద్వేగాలు మరియు మీ మనస్సు వస్తున్న ఈ క్షణాలకు ప్రతిస్పందిస్తున్నాయని మీరు చూస్తారు మరియు దానిని ఆపడానికి మీరు ఏమీ చేయడం లేదు. దానిని నియంత్రించడానికి మీరు ఏమీ చేయడం లేదు. మీరు జీవితాన్ని మీ వెలుపల మరియు లోపల వికసించడానికి అనుమతిస్తున్నారు.
మీరు ఈ ప్రయాణం చేస్తే, విప్పుతున్న క్షణాలు భయాన్ని ఎలా పెంచుతాయో మీరు చూసే స్థితికి చేరుకుంటారు. ఈ స్పష్టత ఉన్న ప్రదేశం నుండి, మిమ్మల్ని మీరు రక్షించుకునే శక్తివంతమైన ధోరణిని మీరు అనుభవించగలుగుతారు. మీకు నిజంగా నియంత్రణ లేనందున ఈ ధోరణి ఉంది మరియు అది మీకు సౌకర్యంగా లేదు. కానీ మీరు నిజంగా దాని నుండి బయటపడాలనుకుంటే, దాని నుండి మిమ్మల్ని మీరు రక్షించుకోకుండా భయాన్ని చూడటానికి మీరు సిద్ధంగా ఉండాలి. మిమ్మల్ని మీరు రక్షించుకోవాల్సిన అవసరం మొత్తం వ్యక్తిత్వం నుండి వస్తుందని మీరు చూడటానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. ఆ భయం నుండి బయటపడటానికి మానసిక మరియు భావోద్వేగ నిర్మాణాన్ని నిర్మించడం ద్వారా ఇది సృష్టించబడింది. మీరు ఇప్పుడు మనస్సు యొక్క మూలానికి ముఖాముఖిగా నిలబడి ఉన్నారు. మీరు తగినంత లోతుగా వెళితే, మనస్సు నిర్మించబడడాన్ని మీరు చూడవచ్చు. మీరు ఎక్కడా మధ్యలో, ఖాళీ అనంతమైన స్థలంలో ఉన్నారని మరియు ఈ అంతర్గత వస్తువులన్నీ మీ వైపు ప్రవహిస్తున్నాయని మీరు చూస్తారు. ఆలోచనలు, భావాలు మరియు ప్రాపంచిక అనుభవాల ముద్రలు అన్నీ మీ స్పృహలోకి ప్రవహిస్తున్నాయి. ఈ ప్రవాహం నుండి మిమ్మల్ని మీరు రక్షించుకునే ధోరణి దానిని మీ నియంత్రణలోకి తీసుకురావడం అని మీరు స్పష్టంగా చూస్తారు. వ్యక్తులు, ప్రదేశాలు మరియు వస్తువులు ప్రవహించేటప్పుడు ముందుకు వంగి, వాటి యొక్క ఎంపిక చేసిన ముద్రలను పట్టుకునే బలమైన ధోరణి ఉంది. మీరు ఈ మానసిక చిత్రాలపై దృష్టి పెడితే, అవి ఏవీ లేని సంక్లిష్ట నిర్మాణంలో భాగమవుతాయని మీరు చూస్తారు. మీరు పదేళ్ల వయసులో జరిగిన సంఘటనలను మీరు ఇప్పటికీ పట్టుకుని ఉంచుతున్నారని మీరు చూస్తారు. మీరు అక్షరాలా మీ జ్ఞాపకాలన్నింటినీ తీసుకుంటున్నారని, వాటిని క్రమబద్ధంగా కలిసి లాగుతున్నారని మరియు మీరు ఎవరో చెబుతున్నారని మీరు చూస్తారు. కానీ మీరు సంఘటనలు కాదు; సంఘటనలను అనుభవించిన వ్యక్తి మీరే. మీకు జరిగిన విషయాలుగా మిమ్మల్ని మీరు ఎలా నిర్వచించగలరు? అవి జరగడానికి ముందు మీకు మీ ఉనికి గురించి తెలుసు. ఇవన్నీ చేస్తూ, ఇవన్నీ చూస్తూ, ఇవన్నీ అనుభవిస్తున్నది మీరే. మిమ్మల్ని మీరు నిర్మించుకోవడం పేరుతో మీరు మీ అనుభవాలను అంటిపెట్టుకుని ఉండవలసిన అవసరం లేదు. ఇది మీరు లోపల నిర్మిస్తున్న తప్పుడు స్వీయం. ఇది మీరు వెనుక దాక్కున్న మీ భావన మాత్రమే. మీరు ఎంతకాలం దాక్కుని అన్నింటినీ కలిపి ఉంచడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు?
మీరు మీ గురించి నిర్మించుకున్న రక్షణాత్మక నమూనాలో ఏదైనా తప్పు జరిగినప్పుడల్లా, దాన్ని తిరిగి కలపడానికి మీరు సమర్థించుకుంటారు మరియు హేతుబద్ధంగా వ్యవహరిస్తారు. మీరు ఆ సంఘటనను ప్రాసెస్ చేసే వరకు లేదా ఏదో విధంగా దానిని తొలగించే వరకు మీ మనస్సు పోరాడటం ఆపదు. ప్రజలు తమ ఉనికి ప్రమాదంలో ఉందని భావిస్తారు మరియు వారు తిరిగి నియంత్రణ పొందే వరకు పోరాడుతారు మరియు వాదిస్తారు. ఎందుకంటే ఇది అంతా మనం దృఢత్వాన్ని నిర్మించడానికి ప్రయత్నించాము. ఇప్పుడు దానిని కలిసి ఉంచడానికి మనం పోరాడాలి. సమస్య ఏమిటంటే, దాని నుండి బయటపడటానికి మార్గం లేదు. ఆ పోరాటంలో శాంతి లేదు మరియు విజయం లేదు. ఇసుక మీద మీ ఇంటిని నిర్మించవద్దని మీకు చెప్పబడింది. సరే, ఇది అంతిమ ఇసుక. నిజానికి, మీరు మీ ఇంటిని ఖాళీ స్థలంలో నిర్మించారు. మీరు నిర్మించిన దానికి మీరు అతుక్కుని ఉంటే, మీరు నిరంతరం మరియు నిరంతరం మిమ్మల్ని మీరు రక్షించుకోవాలి. మీ భావనాత్మక నమూనాను వాస్తవికతతో సమన్వయం చేసుకోవడానికి మీరు ప్రతి ఒక్కరినీ మరియు ప్రతిదానినీ నిటారుగా ఉంచుకోవాలి. దానిని కలిసి ఉంచడానికి ఇది నిరంతర పోరాటం.
ఆధ్యాత్మికంగా జీవించడం అంటే ఈ పోరాటంలో పాల్గొనకపోవడమే. అంటే ఆ క్షణంలో జరిగే సంఘటనలు ఆ క్షణంకే చెందుతాయి. అవి మీకు చెందినవి కావు. వాటికి మీతో సంబంధం లేదు. వాటితో సంబంధంలో మిమ్మల్ని మీరు నిర్వచించుకోవడం మానేసి, వాటిని వచ్చి వెళ్లిపోనివ్వండి. సంఘటనలు మీలో ముద్రలు వేయడానికి అనుమతించవద్దు. మీరు తర్వాత వాటి గురించి ఆలోచిస్తుంటే, వదిలేయండి. మీ భావనాత్మక నమూనాకు సరిపోని ఒక సంఘటన జరిగితే, మరియు మీరు దానిని సరిపోయేలా చేయడానికి మీరు కష్టపడుతూ మరియు హేతుబద్ధంగా ఉన్నారని మీరు చూస్తే, మీరు ఏమి చేస్తున్నారో గమనించండి. విశ్వంలోని ఒక సంఘటన మీ నమూనాకు సరిపోలలేదు మరియు అది మీలో కలవరాన్ని కలిగిస్తోంది. మీరు దీన్ని గమనించినట్లయితే, అది వాస్తవానికి మీ నమూనాను విచ్ఛిన్నం చేస్తుందని మీరు కనుగొంటారు. మీరు మీ నమూనాను ఉంచుకోకూడదనుకున్నందున మీరు దీన్ని ఇష్టపడే స్థాయికి చేరుకుంటారు. మీరు దీన్ని మంచిగా నిర్వచించుకుంటారు ఎందుకంటే మీరు ఇకపై మీ ముఖభాగాన్ని నిర్మించడానికి మరియు పటిష్టం చేయడానికి ఎటువంటి శక్తిని పెట్టడానికి సిద్ధంగా లేరు. బదులుగా, మీ నమూనాను భంగపరిచే విషయాలు డైనమైట్గా పనిచేసి దానిని విచ్ఛిన్నం చేసి మిమ్మల్ని విడిపించడానికి మీరు అనుమతిస్తారు. ఆధ్యాత్మికంగా జీవించడం అంటే ఇదే.
మీరు నిజంగా ఆధ్యాత్మికంగా మారినప్పుడు, మీరు అందరికంటే పూర్తిగా భిన్నంగా ఉంటారు. అందరూ కోరుకునేది, మీరు కోరుకోనిది. అందరూ వ్యతిరేకించేది, మీరు పూర్తిగా అంగీకరిస్తారు. మీ నమూనా విచ్ఛిన్నం కావాలని మీరు కోరుకుంటారు మరియు మీలో కలవరపెట్టే ఏదైనా జరిగినప్పుడు మీరు ఆ అనుభవాన్ని గౌరవిస్తారు. ఎవరైనా చెప్పేది లేదా చేసేది మిమ్మల్ని కలవరపెట్టేలా ఎందుకు చేయాలి? మీరు ఎక్కడా మధ్యలో తిరుగుతున్న గ్రహం మీద ఉన్నారు. మీరు కొన్ని సంవత్సరాలుగా సందర్శించడానికి ఇక్కడకు వచ్చారు మరియు మీరు వెళ్లిపోతారు. ప్రతిదానిపై మీరు ఎలా ఒత్తిడితో జీవించగలరు? అలా చేయకండి. మీలో ఏదైనా కలవరపెట్టగలిగితే, అది మీ నమూనాను తాకిందని అర్థం. అంటే వాస్తవికత యొక్క మీ స్వంత నిర్వచనాన్ని నియంత్రించడానికి మీరు నిర్మించిన మీలోని తప్పుడు భాగాన్ని అది తాకింది. కానీ ఆ నమూనా వాస్తవికత అయితే, అనుభవపూర్వక వాస్తవికత ఎందుకు సరిపోలేదు? మీరు మీ మనస్సులో తయారు చేసుకోగలిగేది ఏదీ వాస్తవికతగా పరిగణించబడదు.
మానసిక ఆందోళనతో సుఖంగా ఉండటం నేర్చుకోవాలి. మీ మనస్సు హైపర్యాక్టివ్గా మారితే, దానిని గమనించండి. మీ హృదయం వేడెక్కడం ప్రారంభిస్తే, దానికి అవసరమైన విధంగా దానిని వెళ్లనివ్వండి. మీ మనస్సు హైపర్యాక్టివ్గా ఉందని మరియు మీ హృదయం వేడెక్కుతోందని గమనించగల సామర్థ్యం ఉన్న మీ భాగాన్ని కనుగొనడానికి ప్రయత్నించండి. ఆ భాగమే మీ నిష్క్రమణ మార్గం. మీ ఈ నమూనాను నిర్మించడం ద్వారా బయటపడటానికి మార్గం లేదు. అంతర్గత స్వేచ్ఛకు ఏకైక మార్గం చూసే వ్యక్తి ద్వారా: స్వీయ. మనస్సు మరియు భావోద్వేగాలు విప్పుతున్నాయని మరియు వాటిని కలిపి ఉంచడానికి ఏదీ కష్టపడటం లేదని ఆత్మ గమనిస్తుంది.
ఇది బాధాకరం అనేది నిజమే. మీరు మొత్తం మానసిక నిర్మాణాన్ని నిర్మించడానికి కారణం నొప్పిని నివారించడమే. మీరు దానిని కూలిపోయేలా చేస్తే, మీరు దానిని నిర్మించినప్పుడు మీరు తప్పించుకున్న బాధను మీరు అనుభవించబోతున్నారు. మీరు ఈ బాధను ఎదుర్కోవడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. మీరు బయటకు రావడానికి భయపడి ఒక కోటలో బంధించబడితే, మీరు ఎప్పుడైనా పూర్తి ఉనికిని అనుభవించాలనుకుంటే ఆ భయాన్ని ఎదుర్కోవలసి ఉంటుంది. ఆ కోట మిమ్మల్ని రక్షించదు; అది మిమ్మల్ని జైలులో పెట్టడం లాంటిది. స్వేచ్ఛగా ఉండటానికి, జీవితాన్ని నిజంగా అనుభవించడానికి, మీరు బయటకు రావాలి. మీరు దానిని వదిలిపెట్టి, మీ మనస్సు నుండి మిమ్మల్ని విడిపించే ప్రక్షాళన ప్రక్రియ ద్వారా వెళ్ళాలి. మనస్సు మనస్సు అని చూడటం ద్వారా మీరు దీన్ని చేస్తారు. బయటపడే మార్గం అవగాహన ద్వారా. చెదిరిన మనస్సును ప్రతికూల అనుభవంగా నిర్వచించడం ఆపండి; దాని వెనుక మీరు విశ్రాంతి తీసుకోగలరో లేదో చూడండి. మీ మనస్సు చెదిరిపోయినప్పుడు, "దీని గురించి నేను ఏమి చేయాలి?" అని అడగకండి, బదులుగా, "దీనిని గమనించే నేను ఎవరు?" అని అడగండి.
కాలక్రమేణా, మీరు ఏ కేంద్రం నుండి ఆటంకం చెందుతున్నారో ఆ కేంద్రం చెదిరిపోదని మీరు గ్రహిస్తారు. అది చెదిరిపోయినట్లు కనిపిస్తే, ఆ ఆటంకం ఎవరు గమనిస్తున్నారో గమనించండి. చివరికి అది ఆగిపోతుంది. అప్పుడు మీరు మీ మనస్సు మరియు హృదయం తమ చివరి గందరగోళాన్ని సృష్టించడాన్ని చూస్తూ మీ ఉనికి యొక్క లోతుల్లోకి తిరిగి విశ్రాంతి తీసుకోగలుగుతారు. మీరు ఆ స్థానానికి చేరుకున్నప్పుడు, అతీంద్రియంగా ఉండటం అంటే ఏమిటో మీరు అర్థం చేసుకుంటారు. అవగాహన తనకు తెలిసిన దానికంటే మించిపోతుంది. కాంతి అది ప్రకాశించే దాని నుండి ఎంత వేరుగా ఉంటుందో అది అంతే వేరుగా ఉంటుంది. మీరు స్పృహ, మరియు దాని వెనుక విశ్రాంతి తీసుకోవడం ద్వారా మీరు వీటన్నింటి నుండి మిమ్మల్ని మీరు విడిపించుకోవచ్చు.
శాశ్వత శాంతి, శాశ్వత ఆనందం మరియు శాశ్వత ఆనందం కావాలంటే, మీరు అంతర్గత గందరగోళం యొక్క మరొక వైపుకు వెళ్ళాలి. మీరు ఎప్పుడైనా మీలో ప్రేమ తరంగాలు ఎగసిపడే జీవితాన్ని అనుభవించవచ్చు. ఇది మీ ఉనికి యొక్క స్వభావం. మీరు మనస్సు యొక్క మరొక వైపుకు వెళ్ళాలి. మీరు అంటిపెట్టుకునే ధోరణిని వదిలివేయడం ద్వారా అలా చేస్తారు. తప్పుడు దృఢత్వాన్ని నిర్మించడానికి మీ మనస్సును ఉపయోగించకుండా మీరు దీన్ని చేస్తారు. నిరంతరం వదులుకోవడం ద్వారా ప్రయాణం ప్రారంభించాలని మీరు ఒక్కసారిగా నిర్ణయించుకుంటారు. ఈ సమయంలో, ప్రయాణం చాలా వేగంగా మారుతుంది. మీరు ఎల్లప్పుడూ మరణానికి భయపడే మీ భాగం గుండా వెళతారు మరియు ఆ భాగం ఎల్లప్పుడూ అన్నింటినీ కలిపి ఉంచడానికి ఎలా కష్టపడుతుందో మీరు చూస్తారు. మీరు ఆ భాగానికి ఆహారం ఇవ్వకపోతే, మీరు వదిలివేస్తూనే ఉంటే మరియు దానిని అంటిపెట్టుకుని ఉండనివ్వకపోతే, చివరికి మీరు తప్పుడు దృఢత్వం వెనుక పడిపోతారు. ఇది మీరు చేసేది కాదు; ఇది మీకు జరిగేది. మీకు ఉన్న ఏకైక మార్గం సాక్షి. మీకు తెలుసని తెలుసుకోవడం ద్వారా వదిలివేయడం కొనసాగించండి. మీరు చీకటి లేదా నిరాశ కాలం గుండా వెళితే, "చీకటి గురించి ఎవరికి తెలుసు?" అని అడగండి, మీరు మీ అంతర్గత పెరుగుదల యొక్క వివిధ దశల గుండా వెళతారు. మీరు వదులుతూనే ఉంటారు మరియు మీరు ఇంకా అక్కడే ఉన్నారని తెలుసుకుంటారు. మీరు చీకటి మనస్తత్వాన్ని విడిచిపెట్టినప్పుడు, మరియు మీరు కాంతి మనస్తత్వాన్ని విడిచిపెట్టినప్పుడు, మరియు మీరు ఇకపై దేనినీ అంటిపెట్టుకుని ఉండనప్పుడు, అది మీ వెనుక తెరుచుకునే స్థితికి చేరుకుంటారు. మీరు మీ ముందు ఉన్న విషయాల గురించి తెలుసుకోవడం అలవాటు చేసుకున్నారు. మీరు ఇప్పుడు మీ స్పృహ సీటు వెనుక ఉన్న విశ్వం గురించి తెలుసుకుంటారు. మీ వెనుక ఏమీ ఉన్నట్లు అనిపించలేదు. మీ ముందు ప్రయాణిస్తున్న ఆలోచనలు మరియు భావోద్వేగాల నుండి మీ నమూనాను నిర్మించడంపై మీరు చాలా దృష్టి పెట్టారు కాబట్టి, లోపల ఉన్న విస్తారమైన స్థలం గురించి అవగాహన లేదు. వెనుక, మొత్తం విశ్వం ఉంది. మీరు అలా చూడటం లేదు. మీరు వదులుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉంటే, మీరు వెనక్కి పడిపోతారు మరియు అది శక్తి సముద్రంలోకి తెరుచుకుంటుంది. మీరు కాంతితో నిండిపోతారు. చీకటి లేని కాంతితో, అన్ని అవగాహనలను అధిగమించే శాంతితో మీరు నిండిపోతారు. అప్పుడు మీరు మీ దైనందిన జీవితంలోని ప్రతి క్షణంలో మిమ్మల్ని నిలబెట్టే, మీకు ఆహారం ఇచ్చే మరియు లోతైన అంతర్గత శక్తి ప్రవాహంతో నడుస్తారు. మీ అంతర్గత స్థలంలో ఆలోచనలు, భావోద్వేగాలు మరియు స్వీయ భావన తేలుతూనే ఉంటాయి, కానీ అవి మీరు అనుభవించే దానిలో ఒక చిన్న భాగం మాత్రమే. మీరు స్వీయ భావన వెలుపల దేనితోనూ గుర్తించలేరు.
మీరు ఈ స్థితికి చేరుకున్న తర్వాత, మీరు మరలా దేని గురించి ఆందోళన చెందాల్సిన అవసరం ఉండదు. సృష్టి శక్తులు మీ లోపల మరియు వెలుపల సృష్టిని సృష్టిస్తాయి. మీరు వాటన్నింటికీ మించి శాంతి, ప్రేమ మరియు కరుణలో తేలుతారు, అయినప్పటికీ వాటన్నింటినీ గౌరవిస్తారు. మీ నిజమైన ఉనికి యొక్క సార్వత్రిక విస్తరణతో మీరు శాంతితో ఉన్నప్పుడు నకిలీ దృఢత్వం అవసరం లేదు.