ለሁሉም ነገር የሚሆን ክፍል

የሚፈርሱ ነገሮች የመፈተሽ እና የፈውስ አይነት ናቸው። ነጥቡ ፈተናውን ማለፍ ወይም ችግሩን ማሸነፍ ነው ብለን እናስባለን፤ እውነታው ግን ነገሮች በትክክል መፍትሄ አለማግኘታቸው ነው። ተሰብስበው ይወድቃሉ። ከዚያም እንደገና ተሰብስበው እንደገና ይፈርሳሉ. ልክ እንደዛ ነው። ፈውሱ የሚመጣው ለዚህ ሁሉ የሚሆን ቦታ እንዲኖር ከመፍቀድ ነው፡ ለሐዘን፣ ለእፎይታ፣ ለመከራ፣ ለደስታ።

አንድ ነገር ደስታን እንደሚሰጠን ስናስብ በእውነቱ ምን እንደሚሆን አናውቅም። አንድ ነገር መከራ ሊሰጠን ነው ብለን ስናስብ አናውቅም። ላለማወቅ ቦታ እንዲኖር መፍቀድ ከምንም በላይ አስፈላጊው ነገር ነው። ይጠቅማል ብለን የምናስበውን ለማድረግ እንሞክራለን። እኛ ግን አናውቅም። ጠፍጣፋ እንደምንወድቅ ወይም በቁመት እንደምንቀመጥ በጭራሽ አናውቅም። ብስጭት ሲኖር የታሪኩ መጨረሻ እንደ ሆነ አናውቅም። የትልቅ ጀብዱ መጀመሪያ ሊሆን ይችላል….

ነገሮች ሲበላሹ እና ምን እንደማናውቀው በቋፍ ላይ ስንሆን የእያንዳንዳችን ፈተና በዚያ አፋፍ ላይ መቆየታችን እና አለመስማማት ነው። መንፈሳዊ ጉዞው ስለ መንግሥተ ሰማያት እና በመጨረሻም በእውነት የሚያብጥ ቦታ መድረስ አይደለም። እንደ እውነቱ ከሆነ፣ ነገሮችን የምንመለከትበት መንገድ አሳዛኝ እንድንሆን ያደርገናል። ዘላቂ ደስታን እናገኛለን እና ህመምን እናስወግዳለን ብሎ ማሰብ በቡድሂዝም ውስጥ ሳምሳራ ተብሎ የሚጠራው ፣ ያለማቋረጥ የሚዞር እና ብዙ እንድንሰቃይ የሚያደርግ ተስፋ የሌለው ዑደት ነው። የቡድሃ የመጀመሪያው የተከበረ እውነት እንደሚያመለክተው ነገሮች እንደሚቀጥሉ እስካመንን ድረስ - የማይበታተኑ፣ የደህንነት ረሃባችንን ለማርካት ሊታመኑ እንደሚችሉ እስካመንን ድረስ በሰው ልጆች ላይ ስቃይ የማይቀር ነው። ከዚህ አንፃር ምን እንደ ሆነ የምናውቅበት ብቸኛው ጊዜ ምንጣፉ ተነቅሎ ወደ ማረፍ ቦታ ማግኘት ባለመቻላችን ነው። እራሳችንን ለማንቃት ወይም እራሳችንን ለመተኛት እነዚህን ሁኔታዎች እንጠቀማለን. በአሁኑ ጊዜ - መሬት በሌለው ቅጽበት - ጥሩነታችንን ለማግኘት የእኛን እንክብካቤ የሚፈልጉ ሰዎችን የመንከባከብ ዘር ነው…

ሕይወት ጥሩ አስተማሪ እና ጥሩ ጓደኛ ነው። ብንገነዘብ ኖሮ ነገሮች ሁሌም በሽግግር ላይ ናቸው። እኛ ልናልመው በምንወደው መንገድ እራሱን የሚያጠቃልል ነገር የለም። ከመሃል ውጭ ያለው፣ በግዛት መካከል ያለው ተስማሚ ሁኔታ ነው፣ ​​ያልተያዝንበት እና ልባችንን እና አእምሯችንን ከገደብ በላይ የምንከፍትበት ሁኔታ ነው። በጣም ርህራሄ፣ ግልፍተኛ ያልሆነ፣ ክፍት የሆነ የጉዳይ ሁኔታ ነው።

ከዚያ መንቀጥቀጥ ጋር ለመቆየት - በተሰበረ ልብ ፣ በተንቀጠቀጠ ሆድ ፣ በተስፋ መቁረጥ ስሜት - ያ የእውነተኛ መነቃቃት መንገድ ነው። ከዚያ እርግጠኛ አለመሆን ጋር ተጣብቆ መቆየት፣ በግርግር መካከል የመዝናናት ችሎታ ማግኘት፣ አለመሸበርን መማር - ይህ መንፈሳዊ መንገድ ነው። እራሳችንን ለመያዝ፣ በየዋህነት እና በርህራሄ እራሳችንን የመያዝ ችሎታ ማግኘት የጦረኛው መንገድ ነው…”