[Wat zie je op deze afbeelding? Blijf een paar seconden kijken en start dan de video.]

Verandering van perspectief

Dharma Lab · Fragment uit aflevering 5 ( Bekijk de volledige lezing hier .)

Sprekers: Richie Davidson & Cortland Dahl

Inhoud

1. De perceptuele illusie
2. De probleemoriëntatie en de verschuiving
3. Inspanning, nieuwsgierigheid en oordeelsvermogen
4. Groeimindset en korte interventies
5. Wat meditatie werkelijk inhoudt
6. Korte momenten, vaak

De perceptuele illusie

Richie: Een van de dingen waarmee ik dit vergelijk – velen van jullie hebben vast wel eens perceptuele illusies gezien. Een klassiek voorbeeld is een illusie die eruit kan zien als een vaas of als twee gezichten.

Cort: Twee gezichten, alsof ze tegenover elkaar staan. Ja.

Richie: Ja. Je blijft vaak hangen in één perspectief en het is moeilijk om het andere te zien. Maar als je het andere eenmaal ziet, wordt het veel makkelijker om het opnieuw te zien. En waar we het over hebben, is volgens mij heel vergelijkbaar. Zodra je dit soort verschil in perspectief ziet, wordt het toegankelijker en kun je je er gewoon op afstemmen – het is als een perceptuele illusie waarbij je het op een bepaalde manier ziet, en dan ineens kan er een verschuiving plaatsvinden.

Cort: Ja. Het draait gewoon bijna om. Mm-hmm.

Richie: Precies. Precies. En dat is enorm bevrijdend, om het op die manier te kunnen zien.

De probleemoriëntatie en de verschuiving

Cort: Dat doet me denken aan de serie die jij en ik een paar maanden geleden met Mingyur Rinpoche hebben gedaan, waarin we een hele reeks afleveringen hebben opgenomen en het hadden over allerlei verschillende benaderingen en methoden om met innerlijke ervaringen te werken.

Maar het belangrijkste is eigenlijk die perspectiefverschuiving waar jij het over hebt, Richie. En voor mij is een manier om daarnaar te kijken, een verschuiving van wat je een probleemgerichte benadering zou kunnen noemen – waarbij we, als we naar ons leven kijken, de meeste van ons, het grootste deel van de tijd, onszelf, de wereld, onze relaties, ons werk, eigenlijk alles, bekijken door de lens van de dingen die misgaan.

En misschien hoe we het kunnen verbeteren. Maar we hebben de neiging om dingen die niet goed voelen of verkeerd aanvoelen, sneller op te merken. We blijven erdoor gefixeerd. En de verschuiving hierbij is, zoals jij en ik al vaak hebben besproken, een verschuiving naar wat wél goed is – wat zijn de dingen die niet kapot zijn, die nooit kapot zijn geweest, die niet gerepareerd hoeven te worden?

Zoals je al zei, met afleiding en bewustzijn: we beginnen te mediteren en denken: "Oh, daar ga ik weer. Mijn gedachten dwalen weer af." En waarschijnlijk heeft iedereen in de geschiedenis van meditatie wel eens het gevoel gehad dat ze een mislukte meditator waren toen ze begonnen, toch? Omdat je gewoon de afleiding ziet.

En dus schenken we aandacht aan de afleiding en denken we: "Oké, afleiding is het probleem. Nu ga ik mediteren en dat zal me helpen mijn verstoorde geest te herstellen, die zo afgeleid en in de war is." De grote verandering hier is niet zozeer het verminderen van afleiding. Het gaat erom te zien dat zelfs te midden van afleiding, bewustzijn wel degelijk aanwezig is.

We zijn ons even bewust van een moment van afleiding als van een moment waarop we die afleiding opmerken. Het is simpelweg zo dat we min of meer afgestemd zijn op ons bewustzijn. Stel, ik tik je op je schouder terwijl je afgeleid bent en zeg: "Hé Richie, hoe gaat het?" – dan zou je zeggen: "Oh, ik was gewoon even afgeleid." Hoe weet je dat? Omdat er een vonk van bewustzijn aanwezig is. Als die vonk er niet was, zou je die vraag niet kunnen beantwoorden.

Het draait er dus eigenlijk om dat we ons richten op de kwaliteiten die we al bezitten. En dat is weer zo'n omslag in onze perceptie – we zien niet langer alleen de problemen, maar ook dat er delen van onszelf zijn die er altijd al zijn. Ze zijn zo alledaags, net als de lucht die we inademen – we negeren ze gewoon of filteren ze weg. Maar het is een enorme verandering.

Inspanning, nieuwsgierigheid en oordeelsvermogen

Richie: Dat klopt. En ik denk dat een van de echt interessante dingen is dat zodra je die omslag maakt, het veel minder moeite kost, omdat je niet meer met je gedachten hoeft te vechten. En als het minder moeite kost, kan nieuwsgierigheid vanzelf ontstaan. Wanneer we met onze gedachten worstelen, onderdrukt dat onze nieuwsgierigheid – omdat we zo gefocust zijn op het oplossen van een probleem –

Cort: -- gedreven door oordeelsvermogen in plaats van nieuwsgierigheid.

Richie: Precies. En ik denk dat mensen eigenlijk een soort aangeboren nieuwsgierigheidsinstinct hebben. Maar dat wordt vaak overschaduwd door onze inspanningen. En wanneer we die kunnen loslaten, kan de natuurlijke neiging om nieuwsgierig te zijn naar onze eigen geest naar boven komen.

Groeimindset en korte interventies

Cort: Er zit zulke fascinerende wetenschap achter. Het werk van Carol Dweck over de groeimindset is waarschijnlijk het meest voor de hand liggende voorbeeld. Maar nogmaals, als het gaat om meditatie of het beoefenen van deze technieken, is het makkelijk om te denken dat wat er tijdens je formele meditatie gebeurt – hoe afgeleid of juist niet afgeleid je was – de maatstaf is. Maar als je het vanuit dit perspectief bekijkt, gaat het er eigenlijk om welk nieuw perspectief je inbrengt. En het werk van Carol Dweck laat zien dat alleen al een andere manier om naar jezelf te kijken al deze voordelen kan opleveren. Dus...

Richie: -- en eigenlijk -- maakt het aantal minuten dat je mediteert misschien niet eens zoveel uit. En het onderzoek waar je naar verwijst -- Carol Dweck en haar collega's over interventies gericht op een groeimindset -- omvat vaak ongelooflijk korte interventies. En nogmaals, het gaat om een ​​verandering van perspectief.

Cort: En de effecten ervan zijn pas jaren later merkbaar. Het is eigenlijk opmerkelijk als je erover nadenkt: deze kleine, zeer korte interventies met effecten die letterlijk jaren later nog zichtbaar zijn. Ik was echt verbluft toen ik sommige van die onderzoeken zag.

Richie: Ja. Dat is dus een geweldig voorbeeld van hoe zo'n perspectiefverschuiving eigenlijk een ontwrichtende verandering is. Het is gewoon een verschuiving – bijna een ogenblikkelijke verandering van oriëntatie. En we moeten dat duidelijk oefenen om er spontaan toegang toe te krijgen, en daar kan meditatie echt bij helpen. Maar zodra we er een glimp van opvangen, helpt het ons echt om ernaar terug te keren. Het is net een perceptuele illusie – zodra we de twee gezichten kunnen zien in plaats van de vaas, kunnen we dat sneller weer zien. En dat helpt echt om toegang te krijgen tot deze perspectiefverschuiving.

Wat meditatie werkelijk inhoudt

Cort: Ja. Dat is precies wat meditatie betekent, met name in de Tibetaanse traditie, die jij en ik al jaren beoefenen. Het woord meditatie betekent iets leren kennen of ermee vertrouwd raken.

Je zou dus in zekere zin kunnen zeggen dat het gaat om jezelf leren kennen, je eigen geest leren kennen – maar eigenlijk betekent het gewoon dat je vertrouwd raakt met het perspectief. Je doet precies wat je net zei: we hebben onze beperkte denkwijze, en je draait die om, en dan draait hij weer terug, en dan draai je hem weer om, en hij blijft iets langer zo, en dan draait hij weer terug – en zo raak je steeds meer gewend aan en vertrouwd met die denkwijze.

In zekere zin is dat dus waar een formele meditatiepraktijk om draait. Het gaat minder om hoe geconcentreerd je bent, of de techniek – de techniek betreft meer het 'hoe' – maar het 'wat' ervan is een verandering. Het is een verandering naar een nieuwe manier van zijn.

Dat is misschien één manier om naar het perspectief, of de denkwijze, te kijken: als je bijvoorbeeld tijdens je formele meditatie merkt dat "oh, ik zit weer vast in die probleemgerichte denkwijze – ik bekijk mijn geest door de lens van vermeende fouten en tekortkomingen, ik probeer mezelf te repareren, ik probeer mezelf te verbeteren" – dan verschuiven we dat hier naar een modus van zelfontdekking en zelfonderzoek. Je leert iets in focus te brengen dat er al is, in plaats van een vermeende fout te corrigeren. En dat is die kleine omschakeling.

Korte momenten, vaak

Cort: Maar omdat de dynamiek vaak de andere kant op gaat – we hebben veel mentale en emotionele gewoonten die ons tegenhouden – hebben we die oefenperiode nodig.

Er zijn dus een paar aspecten: de verandering van perspectief; de formele oefening, die ons helpt onze geest en waarschijnlijk ook onze hersenen te herprogrammeren; en vervolgens het toepassen daarvan in korte momenten, vaak gedurende de dag – wat net zo belangrijk is. Het is geen enorme, zware, diepgaande zoektocht naar jezelf. Het kunnen lichte en speelse momenten zijn waarop je je herinnert – zoals nu, dat we aan het praten zijn. Het feit dat we hierover praten – ik heb vaak van die momenten gehad waarop ik dacht: "oh ja" – je merkt al die dingen gewoon op. We zijn eraan gewend omdat we dit oefenen. Maar je traint jezelf om deze dingen op te merken, en het wordt – zoals je al eerder zei – je basis.

Richie: Ja, absoluut.

Transcript bewerkt voor duidelijkheid en leesbaarheid. Awakin.org / ServiceSpace.