De Mededogen-confrontatie

[Ter context over Brené Brown: in 2010 gaf ze een TED-talk over de kracht van kwetsbaarheid die vrijwel direct viraal ging. Met meer dan 45 miljoen views is het nu een van de 5 meest bekeken TED-talks ter wereld.]

Wat Brené mij heeft geleerd

Een citaat dat ze aanhaalt, vat het mooi samen:

"Als je je pijn niet transformeert, geef je die door."

~ Pater Richard Rhor

Dit sentiment vormt de basis van het onderzoek dat Brené Brown de afgelopen tien jaar heeft verricht: mensen in staat stellen hun pijn te transformeren .

“Mijn bijdrage is, naar mijn mening, mensen te helpen zichzelf te zien als iemand die moedig en capabel genoeg is om hun eigen pijn te transformeren, zodat ze die niet op elkaar afreageren, in politieke bolwerken, enzovoort… Om de juiste regering/gemeenschap te creëren, moeten wij de juiste mensen zijn.”

Hoe Brown op dit punt in haar werk is gekomen, is een verhaal dat begint met wat ze zelf liefdevol omschrijft als een confrontatie met compassie.

De Mededogen-confrontatie

Als je Brené Brown kent, heb je haar misschien wel eens horen spreken over deze "strijd om compassie". Deze uitdrukking verwijst naar een reeks onderzoeken die Brown en haar collega's hebben uitgevoerd. Gedurende meer dan acht jaar heeft Browns onderzoeksteam zich verdiept in de studie van compassie, kwetsbaarheid en schaamte.

Hoe kun je compassie bestuderen? Goed dat je het vraagt.

In het interview met Brand legt Brown uit dat ze een onderzoeker is die gebruikmaakt van de gegronde theorie/kwalitatieve methoden. Zij en haar onderzoeksteam zoeken naar patronen en thema's in de verzamelde gegevens over schaamte. Ze zoeken naar overeenkomsten totdat ze iets vinden dat "verzadiging bereikt".

Volgens Brown treedt verzadiging op wanneer "dit patroon of thema in zoveel interviews is teruggekomen, dat we kunnen voorspellen dat het in het volgende interview, en het interview daarna, en het interview daarna ook weer zal voorkomen."

Als je deze patronen zo vaak tegenkomt dat je specifieke uitkomsten kunt voorspellen, ontstaan ​​er theorieën uit de data die je in het dagelijks leven kunt toepassen.

Kijken naar mededogen

Brown begon haar onderzoek door groepen mensen met een compassievolle beroepsgroep (monniken, priesters, nonnen, enz.) te vragen wat compassie voor hen betekende.

Na talloze interviews vonden ze een groep mensen die de praktische betekenis van mededogen in de praktijk brachten. Dit waren mensen die anderen met vriendelijkheid en empathie tegemoet traden. Het waren mensen die de menselijkheid in iedereen zagen en geloofden in de eenheid van alles.

Vervolgens interviewde ze deze mensen uitgebreid. Uit deze interviews kwamen interessante overeenkomsten naar voren.

Brown had verwacht te ontdekken dat de onderliggende factor bij meelevende mensen een sterk spiritueel geloof was.

Wat ze echter ontdekte, was dat de meest meelevende mensen "stalen grenzen" hadden.

Verward door haar bevindingen, ging Brown terug en vroeg deze mensen met hun sterke grenzen of ze zich in de resultaten herkenden. Waren ze van plan om duidelijke grenzen in hun leven te stellen? Waar kwamen hun gezonde grenzen vandaan?

Over het algemeen was het antwoord: "Ik zou het niet zo gezegd hebben, maar ja, ik weet heel goed wat wel en niet acceptabel is. Ik laat me niet door anderen misbruiken."

Grenzen van staal: verhalen over het stellen van grenzen

Dus, hoe zien gezonde grenzen er precies uit? Om het met de woorden van Brené Brown te zeggen: grenzen stellen betekent een manier vinden om genereus te zijn naar anderen, terwijl je tegelijkertijd je integriteit behoudt. Het betekent trouw blijven aan jezelf en met beide benen op de grond staan, terwijl je ook compassie voelt voor anderen.

De geestelijkheid

Een van de verhalen uit haar onderzoek gaat over een groep geestelijken. Ze stelde een groep diakens (leiders in een christelijke kerk) de vraag: "Denken jullie dat mensen hun best doen?" Steeds weer was het antwoord verdeeld. 50% antwoordde "ja" en 50% "nee".

Aan degenen die 'nee' antwoordden, vroeg ze om te denken aan iemand in hun leven die niet zijn of haar best doet. Vervolgens vroeg ze: 'Hoe zou je je voelen/wat zou je zeggen als God naar beneden kwam en je vertelde dat deze persoon absoluut zijn of haar best doet?'

Toen Brown deze vraag aan atheïsten of agnosten stelde, veranderde hij de formulering in 'Het Universum' of 'Een Hogere Macht' in plaats van 'God'. De verdeling van 50/50 bleef echter altijd hetzelfde.

Omdat deze diakens zo'n sterke band met een hogere macht hadden, was dit voor velen van hen een doorbraakmoment. Vooral voor de diakens die reageerden met: "Nee, mensen doen niet altijd hun best."

Er waren twee diakens (die toevallig getrouwd waren) die meteen aan iemand dachten die ze allebei kenden. Ze barstten allebei in tranen uit bij Browns vervolgvraag.

De persoon aan wie ze dachten was een ouder die mishandelend en verwaarlozend was. Hun kinderen waren al meerdere keren uit hun stacaravan gehaald omdat ze niet voor hen konden zorgen. Elke keer dat een kind werd weggehaald, kregen ze een ander kind.

Deze persoon ontving financiële steun van de kerk om voor zijn of haar kind te zorgen. Maar in plaats van het geld te gebruiken om babyvoeding te kopen, werd de voeding aangelengd met water om het geld te kunnen vergokken. Het was juist deze persoon van wie de diakens maar moeilijk konden geloven dat hij of zij zijn of haar best deed.

Op het moment dat Brown de vraag stelde over Gods neerdaling, beseften deze diakens dat ze één van twee dingen moesten doen. Ze moesten óf stoppen met helpen, óf doorgaan met hulp en steun zonder oordeel, met mededogen en liefde. Ze realiseerden zich dat helpen vanuit haat geen hulp was. Helpen vanuit haat, woede en frustratie betekende dat ze hun integriteit en hun geloof verloochenden.

Wanneer het je raakt

Brown geeft toe dat ze een van degenen was die vond dat mensen niet hun best deden. Ze dacht dan: "Als dat je beste is, dan ben je waardeloos. Je beste is niet goed genoeg."

Ze vertelt een verhaal over een gesprek met een van haar vriendinnen. Ze vroeg haar vriendin of ze dacht dat mensen over het algemeen hun best deden, waarop haar vriendin antwoordde: "Nee, mensen zijn zo ontzettend lui."

Haar vriendin gaf haar vervolgens een voorbeeld. Ze zei dat vrouwen die vroegtijdig stoppen met borstvoeding geven, niet hun best doen. Ze vond het egoïstisch om te stoppen met borstvoeding, vooral als het gewoon "te moeilijk" is of als ze weer aan het werk willen. Volgens haar hadden mensen die vroegtijdig stoppen met borstvoeding geven, überhaupt geen kinderen moeten krijgen.

Op dat moment veranderde alles voor Brown. Ze realiseerde zich dat zij die persoon was. Ze stopte vroegtijdig met het geven van borstvoeding aan haar kinderen. Voor haar werd het te moeilijk om dat te combineren met haar werk, naast andere persoonlijke redenen. Destijds gaf ze dit niet toe aan haar vriendin. Innerlijk wilde ze steeds zeggen: "Jij kent mij en mijn situatie niet; ik doe absoluut mijn best."

Verhalen over huiselijk geweld

Tijdens haar promotieonderzoek sprak Brown met veel verschillende mensen die slachtoffer waren van huiselijk geweld en seksueel misbruik. Ze ontdekte dat "de vrouwen die geloofden dat hun partners hun best deden, degenen waren die vertrokken en hun kinderen in veiligheid brachten."

Brown legt uit dat dit thema overweldigend vaak voorkwam. De vrouwen die uit de cyclus van misbruik waren gekomen, zeiden geen negatieve dingen over hun partners en scholden hen niet uit. In plaats daarvan zeiden ze iets als: "Ik hou van hem, hij is nu gebroken, hij doet zijn best, en ik ben niet veilig, en mijn kinderen zijn niet veilig."

“Ik kan God in jou vinden, ik kan liefde in jou vinden, maar ik zal je wel ter verantwoording roepen voor wat je hebt gedaan terwijl ik van je hield.”
~Brené Brown

Hoe je grenzen stelt in relaties

De methode van Brené Brown voor het stellen van grenzen heet BIG. BIG staat voor Boundaries (Grenzen), Integrity (Integriteit) en Generosity (Vrijgevigheid). Simpel gezegd: hoe kun je in je leven grenzen stellen die je helpen je integriteit te behouden en tegelijkertijd vrijgevig te zijn naar anderen?

Grenzen stellen in je eigen leven is net zo simpel als complex: "Dit is oké, en dit is niet oké." Het is essentieel om hierbij alle ego, oordeel en grootheidswaanzin buiten beschouwing te laten, zodat er geen sprake is van zoiets als: "Ik ben beter dan jij, dus ik wil dat je je zo gedraagt," enzovoort.

Om een ​​voorbeeld te geven van hoe dit te doen, deel ik nog een laatste treffend verhaal van Brené Brown uit haar interview met Brand:

Brown organiseerde elk jaar een kerstfeest bij haar thuis voor een groep vrienden. In de voorgaande jaren was er een vriendin die de neiging had om te veel te drinken en andere feestgangers ongemakkelijk te maken.

Dit jaar besloot Brown het anders aan te pakken. In plaats van de dingen op hun beloop te laten, sprak ze haar vriendin aan vóór het feest. Ze stapte op haar af en zei: "Ik zou het geweldig vinden om jou en je familie op mijn feest te zien dit jaar, maar als jullie besluiten te komen, moet ik jullie vragen om niet te drinken." In eerste instantie begreep haar vriendin het niet. Ze zei: "Oh ja, ik ben vorig jaar een beetje te ver gegaan. Ik zal het wat rustiger aan moeten doen." Brown antwoordde: "Ik vraag je niet om het rustiger aan te doen, ik zeg alleen dat als je naar mijn feest komt, ik je vraag om niet te drinken."

Grenzen stellen is niet hetzelfde als oordelen.

Zonder oordeel, wrok, kwaadwilligheid, enzovoort, maakte Brown duidelijk wat ze wel en niet zou toestaan. Helaas vond haar vriendin het niet leuk om te horen wat ze te zeggen had. Maar voor Brown was het belangrijker om grenzen te stellen, zichzelf te respecteren en te accepteren wat er daarna zou gebeuren.

Ondanks de negatieve reactie van haar vriendin bleef Brown trouw aan zichzelf. Ze stelde duidelijke grenzen en kon met een gerust hart de consequenties onder ogen zien.

"Wanneer je conflicten vermijdt om vrede te sluiten met anderen, ontketen je een innerlijke oorlog."
~ parafrase van Brené Brown, origineel citaat onbekend

“Elke keer dat je je grenzen overschrijdt om ervoor te zorgen dat iemand anders je aardig vindt, ga je jezelf uiteindelijk steeds minder aardig vinden.” ~Brianna Wiest

Slotgedachten

Steeds weer ontdekte Brown dat het antwoord op de vraag: "Hoe leef je met meer compassie?" is: duidelijke grenzen stellen. Grenzen stellen creëert respect voor jezelf en van de mensen om je heen.

Toen Brené Brown haar man vroeg of hij geloofde dat mensen hun best deden, gaf hij een ander antwoord. Hij zei: "Ik weet het niet zeker, maar ik weet wel dat ik gelukkiger ben en mijn leven beter is als ik geloof dat ze dat doen."

Door uit te gaan van het beste in mensen, ongeacht hoeveel woede of frustratie ze bij je oproepen, zul je de menselijkheid in anderen zien. Dit is wat je zal helpen om je integriteit te behouden.

Het stellen van duidelijke grenzen geeft zowel aan jezelf als aan anderen de boodschap dat je een sterk gevoel van zelfbewustzijn en zelfrespect hebt. Hoe duidelijker je je grenzen communiceert, zonder ego, hoe meer je genereus kunt blijven naar anderen en tegelijkertijd trouw aan jezelf.