በእውነት የምንለወጥበት ብቸኛው መንገድ

እኔና ዋልተር መሬይ በ1985 በሃርቫርድ ዲያቪኒቲ ትምህርት ቤት (HDS) የክፍል ጓደኞች ነበርን። ሁለታችንም የዲቪኒቲ ትምህርት ቤት ከመሄዳችን በፊት የስራ እድል ነበረን፣ እና በቦስተን ሲቲ ሚሽን ሶሳይቲ ውስጥ ባልደረቦች ነበርን፣ በቦስተን ድሃ ሰፈሮች ውስጥ ሰዎችን እናገለግል ነበር።

ወደ ኤችዲኤስ ከመምጣቴ በፊት፣ በአብዛኛው በደቡባዊ ካሊፎርኒያ ከሚገኙ ድሃ ሂስፓኒክ ቤተሰቦች ጋር የቤተሰብ ቴራፒስት ነበርኩ። ዋልተር በቫንደርቤልት ዩኒቨርሲቲ የመጀመሪያው አፍሪካዊ-አሜሪካዊ፣ አዎንታዊ እርምጃ ኦፊሰር ሆኖ አገልግሏል። የጋንዲን ሰላማዊ ያልሆነ ሳትያግራሃ ("የእውነት ኃይል") እንቅስቃሴ በማጥናት፣ በአሜሪካ ውስጥ የሲቪል መብቶች ንቅናቄን በገነቡት እና በደገፉት ሥነ ምግባር እና መሠረቶች ላይ ያለውን ጥልቅ ተጽእኖ አይተናል።

ዋልተር በዚያ አስከፊ ትግል ውስጥ በግሌ ተሳትፏል፣ እናም ይህንን ታሪክ ነገረኝ፡

"አንድ ቀን በበርሚንግሃም፣ አላባማ የሲቪል መብቶች ሰልፍ እየጀመርን ነበር። በሲቪል መብቶች ሰራተኞች እና በበርሚንግሃም ፖሊስ መካከል ግጭት በተባባሰበት ወቅት ነበር። በከተማው ውስጥ ሰላማዊ ሰልፍ ለማድረግ በቂ ጥንካሬ የሚያስፈልገንን ስነ-ስርዓት በማዳበር እራሳችንን ያለማቋረጥ አዘጋጅተናል።"

"ቡል ኮነር (የሕዝብ ደህንነት ኮሚሽነር) ከሰልፈኞቹ ጋር ለሚደረገው ግጭት ሰዎቹንና ውሾቹን አዘጋጅቶ ነበር። እኔም ወረፋዬን ተቆጣጠርኩ። በአቅራቢያው ጓደኛዬ ማርከስ ነበር፤ ግዙፍ የእግር ኳስ ተጫዋች ነበር። ቁመቱ 6 ጫማ 4 ኢንች፣ 275 ፓውንድ መሆን አለበት። ካቲ፣ የሴት ጓደኛው - ከክንድው በታች ለመገጣጠም ትንሽ የምትመስል - ደህንነቷን ለመጠበቅ በመካከላችን ወጣች።

"ሰልፍ ጀመርን። ስንሄድ ብዙ ሰዎች ከየቦታው ይመጡ ነበር። ይጮሁብን፣ ነገሮችን ይወረውሩብን፣ በአጠቃላይ ይደበድቡን እና ያስቸግሩን ጀመር። ያም ሆኖ ግን ወረፋችንን ጠብቀን ጉዞውን ቀጠልን።"

ሕዝቡ እየበዛ ሄደ፣ እናም ክፉ ሆነ - በጣም ፈጣን። ጉዳት ሊደርስብን አልፎ ተርፎም ሊገደል እንደሚችል ፈርተን ነበር። ነገር ግን ይህን ለማድረግ ቆርጠን ነበር። ያለ ዓመፅ። ምንም ይሁን ምን።

ከዚያም - በአንድ ጊዜ - ፖሊሶቹና ውሾቹ እንዲያጠቁ ታዘዙ። የቢሊ ክለቦችን የያዙ ዩኒፎርም የለበሱ ትልልቅ ሰዎች በዙሪያችን ይወዛወዙ ነበር። ከፖሊስ አንዱ፣ አሁንም ድረስ ፊቱ በጣም አስቀያሚ፣ በጥላቻ የተሞላ፣ ወደ እኔ እየመጣ እንደሆነ አስታውሳለሁ። ማርከስ ሊያግደው ሞከረ።

"ግን ያ ፖሊስ በፍርሃትና በቁጣ ተሞልቶ ስለነበር፣ እንደ ጨካኝ ውሻ ዱላውን ይዞ እየተንገዳገደና እየተንገዳገደ ወደ እኛ መምጣቱን ቀጠለ። አንድ ሹል ውዝዋዜ በሆነ መንገድ በእኛ ውስጥ ዘልቆ በመግባት በምስኪን ካቲ ራስ ላይ አረፈ። የዚያ ስንጥቅ ድምፅ ሆዴን ዞረ። ልክ ወደቀች፣ መላ ሰውነቷ መሬት ላይ እንዳለ አሮጌ ልብስ ተጨማደደ። ጭንቅላቷ እየደማ ነበር።"

ማርከስ ህይወቱን ሙሉ እንደ መከላከያ አጥቂነት የሰለጠነው፣ የሴት ጓደኛው ወድቃ እግሮቹ ላይ የስጋና የአጥንት ክምር ተመለከተ። ከዚያም በጣም በፍጥነት ዞሮ ይህንን ፖሊስ በቀጥታ ተመለከተ፣ ፖሊስ ላይ የሚያደርገውን ነገር ሁሉ እንደሚያደርግ አውቅ ነበር፡ እንደገና እንዳይነሳ ወደ መንገድ ላይ መትቶ።

"ግን ከዚያ ቆመ። ዓይኖቹም አዩና አዩ። እዚያው ቆሞ የነበረው የፖሊስ ነፍስ ውስጥ ገባ፤ ሽባ፣ ግራ ተጋብቶ፣ ምን እንደሚደርስበት እርግጠኛ አልነበረም። ማርከስ ግን ዝም ብሎ አየው፣ እናም ለዘላለም እንደሆነ ተሰማው።

"ከዚያም፣ ይህ ግዙፍ ወጣት ተዋጊ፣ የሚወዳቸውን ሰዎች ለመጠበቅ ሕይወቱን ሙሉ አሠለጠነ፣ ጡንቻ ያላቸውን ክንዶቹን አንስቶ እጁን ዘርግቶ - ከዚያም እጁን ወደ ታች ዘረጋ። ካቲን አነሳት፣ የሚደማ ጭንቅላቷን አነሳ - ልክ ሕፃን እንደምትይዘው። እኔና ማርከስ ካቲን እቅፍ አድርጋ መሄዳችንን ቀጠልን።"

ዋልተር እንዲህ አለ፡- “በጣም ትሑት ነበርኩ። የዚያ መገኘት ኃይል፣ ጥልቅ የሞራል ድፍረት። በዚያ ቅጽበት በራሴ ውስጥ ያንን ጠንካራ ውስጣዊ መሬት ማግኘት ነበረብኝ። ሁላችንም ተመሳሳይ ቃል ኪዳን ወስደናል፣ ሊሰበር የማይችል ቃል ኪዳን ወስደናል፡- ምንም ያህል ከባድ ወይም አደገኛ ቢሆን፣ ሁልጊዜም ጸንተን የምንቆምበትን ቦታ በራሳችን ውስጥ ማግኘት።

"ግን ያ መሆን የነበረብን ማንነታችን ነበር፤ በሌላ መንገድ እምቢ ማለት እንዳለብን እናውቅ ነበር። ዓመፅን መቃወም ነበረብን። በማንኛውም መልኩ። አለበለዚያ ከእነሱ የተለየን - ወይም የተሻለን - አንሆንም ነበር።"

«ለለውጥ ብቸኛው ተስፋችን ነበር» ሲል ደምድሟል።

"አመራር" ማራኪ ሆኗል። በህትመት አለም ውስጥ የምርጫ ርዕስ ነው። ስለዚህ አሰራር የሚነገሩ መጽሐፍት፣ መጣጥፎች እና ጦማሮች ሳይደናቀፉ የመጽሐፍ ግምገማ ማንሳት ወይም በኢንተርኔት መዞር አይችሉም። እያንዳንዱ ሰው ያደረገውን በትክክል በማድረግ ወይም ልክ እንደ ስኬታማው ታዋቂ ሰው በመሆን የፎርቹን 500 ኩባንያ ዋና ስራ አስፈፃሚ ለመሆን የሚያስፈልገንን ሁሉ እንደምናገኝ ያረጋግጣል።

ነገር ግን ሰዎች ሌላ ሰው በመሆን በፍፁም አይለወጡም። ሰዎች የሚለወጡት ማንነታቸውን በመፈለግ፣ በማግኘት እና በመመገብ ነው። በጨለማው እና ልብን በሚያቆሽሽ ጊዜ ውስጥ ይቀጥላሉ። ወደ እውነተኛ ተፈጥሮአቸው፣ ወደ ጥበባቸው፣ ወደ ድፍረታቸው እና ወደ ፍላጎታቸው ምንጭ በጥልቀት ይደርሳሉ። ሁላችንም በመጀመሪያ መቆምን ከተማርን ሊያነሳን የሚችል ውስጣዊ እውቀት ይዘናል።

ምርጡን ስንጠይቅ እንነሳለን። በየቀኑ የሚያሰቃዩንን ፈጣን ሽብርና ቁስል ሱናሚ ማየት እንችላለን። እናም፣ በራሳችን ጥሩነት፣ በዚያ እጅግ ክቡር፣ የተከበረ፣ ጥንታዊ የህልውና ቦታ ላይ ጸንተን ስንቆም፣ መንገዱን ማየት እንችላለን። መንገዱን ወደ ቤት ግልጽ እናውቀዋለን።

ዋልተር እንደነገረኝ፣ ይህ የለውጥ ብቸኛ ተስፋችን ነው።

ከሰላሳ ዓመታት በኋላ፣ ከዚያ የበለጠ እውነተኛና ዘላቂ ለውጥ ለማምጣት የተሻለ ዕቅድ የሚሸጥ ሰው አላገኘሁም።