[Hieronder vindt u een bewerkt transcript van de informele lezing die ik gaf tijdens de ServiceSpace-retraite in 2016. Dank aan Anuj voor het back-endwerk dat tot een transcript heeft geleid.]
Ik ga een beetje vanuit een systeem- o
Dat was gewoon een beetje meer mijn eigen persoonlijke riff, maar de reden dat ik hier zo gepassioneerd over ben, is dat ik echt het gevoel heb dat we op een keerpunt in onze geschiedenis staan. Een van die keerpunten van meerdere eeuwen, vergelijkbaar met wat we zagen met de opkomst van de drukpers – wat leidde tot de ondergang van het Heilige Roomse Rijk, de opkomst van natiestaten, de Verlichting. Zoveel dingen gebeurden, althans gedeeltelijk, daardoor en dat soort transformatie vindt elke paar honderd jaar plaats.
Een paar honderd jaar na de komst van de drukpers volgde de industriële revolutie. De uitvinding van de stoommachine aan het einde van de 18e eeuw leidde tot fabrieken, verstedelijking en een stortvloed aan morele, politieke, sociale en economische filosofieën – van Adam Smith tot Rousseau en Mill – die leidden tot moderne overheids- en marktinstellingen. En de massaproductie van staal en spoorwegen aan het einde van de 19e eeuw maakte het gebruik van de vennootschapsvorm wijdverbreid – wat ironisch genoeg eigenlijk begon met de Oost-Indische Compagnie. De Oost-Indische Compagnie was de eerste moderne vennootschap, maar raakte na de opkomst van de spoorwegen wijdverspreid, omdat ze georganiseerd waren als vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid.
Ik heb het gevoel dat we ons nu op een keerpunt bevinden met technologie, waarbij veel van onze zeventiende- en achttiende-eeuwse bestuursinstellingen zullen verdwijnen. Ik denk dat er in deze tijd van ontwrichting een kans ligt om iets te verwoorden, iets echt iets te verwoorden dat een beroep doet op het opkomende collectieve bewustzijn dat we allemaal in deze zaal voelen.
Een van de dingen waar ik veel over praat, is wat ik de exponentiële governance gap noem. Technologie groeit exponentieel, de capaciteit van onze governance frameworks neemt op zijn best licht toe, zo niet af. Wat we hebben is een exponentiële governance gap en de enige manier waarop we die gap kunnen dichten, is door niet alleen te werken waar ik mijn hele carrière heb gewerkt, namelijk binnen die governance frameworks, maar ook waar ServiceSpace opereert – en dat is binnen die gap. Ik zie de opkomst van meer peer-to-peer governance systemen en uiteindelijk zelfbestuur, wat die gap zal moeten dichten. Ik zie geen manier waarop we deze top-down governance systemen dit bewustzijn en de flow kunnen laten blijven beheren. Ik zie het echte innovatieve werk gebeuren waar ServiceSpace zich bevindt... en ik denk dat veel van ons toekomstige werk zou moeten draaien om het bewustzijn van externe omstandigheden, de verschillende systemen die ons beperken, het begrijpen hoe we hun principes vakkundig tegen hen kunnen gebruiken en deel uitmaken van het articuleren van de verandering. Het gaat er niet alleen om de verandering te zijn, maar ook om die te kanaliseren en te verwoorden. Het is het verhaal van mij, het verhaal van wij, en het verhaal van nu.
Ik zou willen eindigen met de uitspraak die ik al vaker heb gedaan. In mijn eigen ervaring is het: "Van het Hooggerechtshof tot het Witte Huis, ik heb eindelijk het juiste huis gevonden." [ Noot: de foto hieronder is het huis/de ruimte waar Awakin Circles is begonnen en nog steeds wordt gehouden in Santa Clara, en waar ServiceSpace is opgericht.]
